مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٧ - برده دارى از ديدگاه اسلام

مى‌شوند؛ در حالى كه هر گاه به يكى از آنها بشارت دهند كه دخترى نصيبش شده، صورتش (از فرط ناراحتى) سياه مى‌شود و بشدّت خشمگين مى‌گردد؛ به خاطر بشارت بدى كه به او داده شده (تولّد فرزند دختر)، از قوم و قبيله خود متوارى مى‌گردد؛ (و نمى‌داند) آيا او را (نوزاد دختر) با قبول ننگ نگه دارد، يا در خاك پنهانش كند!- چه بد حكم مى‌كنند!

اگر شما دختر را بد مى‌دانيد پس چرا براى خداوند به تعداد ملائكه، دختر تصوّر مى‌كنيد!- البتّه اين بدان معنانيست كه دختر موجود بدى است، بلكه در اين آيه شريفه توجّه دادنى است به ناهمآهنگى عقايد مشركان و اين خود دليلى است بر بطلان عقايدشان، چون آنچه حقّ است در آن ناهمآهنگى نيست!

بحث تكميلى‌

برده دارى از ديدگاه اسلام‌

بردگى از مسائلى است كه هيچ وجدان سالمى آن را نمى‌پذيرد، به همين جهت بشريّت يك قرن قبل عليه اين موضوع قيام كرد و كار نامه بردگى را درهم پيچيد و آن را مختومه اعلام كرد. بنابراين، هيچ انسانى حق ندارد مالك انسان ديگرى گردد و او را برده خود كند؛ هر چند در عصر و زمان ما هنوزهم طرفداران (به اصطلاح) حقوق بشر به اين معامله پر سود مى‌پردازند و بچّه‌هاى خرد سالى را از كشورهاى فقير مى‌خرند و در كشورهاى غربى به فروش مى‌رسانند!

سؤال: راستى موضع اسلام در مورد بردگى چيست؟ آيا دينى كه بشارت دهنده آزادى است، در مسير آزادى بردگان برنامه‌اى داشته است؟

پاسخ: توضيح سه مطلب در پاسخ به اين سؤال لازم است:

١- اسلام مخترع برده‌دارى نبوده است؛ بلكه نظام برده دارى هزاران سال قبل از اسلام وجود داشته است.