مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٥ - شرح و تفسير

شريك شما در تمام دارايى‌هاى تان باشد؟ قطعاً حاضر به چنين كارى نيستيد؛ پس چرا براى خداوند، چنين شركايى از بتان قائليد؛ در حالى كه تمام موجودات عالم، مخلوق خدايند؛ آيا مملوك و مخلوق خداوند، شريك اوست؟

برده و بنده تو شريك تو نيست، چگونه مملوك خدا را شريك او قرار مى‌دهيد! تو كه نسبت به برده‌ات مالكيّت اعتبارى دارى، نه حقيقى، حاضر نيستى با برده‌ات شريك باشى، پس چگونه نسبت شراكت خدا و مخلوقاتش را مى‌دهى، در حالى كه مالكيّت خداوند بر مخلوقاتش مالكيّت حقيقى است!

كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْأَياتِ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ‌

ما اين آيات را براى كسانى كه عقل و تفكّر دارند، شرح مى‌دهيم.

همه جا مخاطبين قرآن، عقلاء، علماء و انديشمندان هستند. چنين دينى كه دعوت به تفكّر و تعقّل و انديشه مى‌كند دين خدايى است؛ زيرا اديان باطله و غير خدايى دعوت به جهل و نادانى مى‌كنند و پيروان خود را در جهالت نگه مى‌دارند تا به اين وسيله بتوانند آنها را استعمار كنند.

در روايتى از حضرت صادق عليه السلام آمده است:

«انَّ الثَّوابَ بِقَدْرِ الْعَقْلِ؛

پاداش اعمال، رابطه مستقيمى با ميزان عقل انسان دارد. [١]» مثلًا، افراد متعدّدى دو ركعت نماز مى‌خوانند، امّا ثواب همه يكسان نيست؛ ممكن است نماز دو ركعتى يك نفر صد هزار برابر ثواب داشته باشد! ولى همين دو ركعت نماز از ديگرى به اندازه دو ركعت هم ثواب نداشته باشد! بنابراين ضريب ثواب اعمال انسان‌ها مقدار عقل آنهاست.

[١] ميزان الحكمة، باب ٢٧٨٦، حديث ١٣٠٤٢.