مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٢ - ٥ آيه مثل شامل هر عالم بى عملى مىگردد!

بدين جهت يك انسان نيز كه بعد از هزار واندى سال، يك جمله از پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله مى‌شنود و هدايت مى‌گردد و به قلّه كمال مى‌رسد، در واقع قابليّت هدايت را داشته است؛ اما اشخاصى همانند ابوسفيان و ابوجهل كه عمرى را در كنار حضرت رسول صلى الله عليه و آله سپرى مى‌كنند و آيات فراوانى از قرآن را مى‌شنوند و موعظه‌هاى متعدّد پيامبر صلى الله عليه و آله به آنها مى‌رسد، چون زمينه هدايت ندارند نه تنها يك گام به سوى انسانيّت بر نمى‌دارند؛ بلكه روز به روز از انسانيّت فاصله مى‌گيرند و همانند چهار پايان، بلكه گمراه‌تر از آنها مى‌شوند. [١]

٥ آيه مثل شامل هر عالم بى عملى مى‌گردد!

همان‌گونه كه قبلًا اشاره شده آيه شريفه هرچند در مورد يهوديان نازل شده است، ولى بدون شك شامل هر عالمى كه به اندوخته‌هاى علمى خود عمل نكند مى‌شود.

مرحوم علّامه طبرسى مفسّر بزرگ قرآن در ذيل آيه فوق مى‌گويد: از ابن عبّاس چنين نقل شده است: كسانى كه كتاب هدايت را انكار كنند نيز در حكم حمارى هستند كه كتابهايى بر دوش گرفته‌اند؛ بنابراين كسى كه قرآن مجيد تلاوت مى‌كند و معناى آن را درك نمى‌كند و از قرآن همچون كسى كه نيازى بدان ندارد اعراض كرده است مشمول اين مثل مى‌شود [٢] و مثل چنين فردى نيز مثل آن دراز گوش است؛ بنابراين آيه شريفه هشدارى است به همه مسلمانان كه مراقب باشند سرنوشتى همچون يهود پيدا نكنند، اين فضل عظيم الهى كه شامل حال آنها شده و اين قرآن مجيد كه برآنها نازل گرديده، براى اين نيست كه تنها در خانه‌ها خاك بخورد، و يابه عنوان «تعويذ چشم زخم» حمايل كنند، و يا ضميمه «آئينه» و «شمعدان» مهريه عروسان نمايند و يا مخصوص مجالس فاتحه و اموات گردد و تا اين حد آن را تنزّل دهند و يا آخرين همّت آنها تلاش و

[١] سوره فرقان، آيه ٤٤.

[٢] مجمع البيان، جلد ١٠، صفحه ٢٨٥.