مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٨ - سيرى در آيات قبل از آيه مثل

چگونه قرآن مجيد از آن، تعبير به سقف نموده است؟ آيا اين تعبير با كشفيّات علم امروز سازگار است؟

پاسخ: يكى از معانى آسمان، جوّ كره زمين است كه دور تا دور كره‌زمين را گرفته و هيچ شكاف و سستى در آن راه ندارد، اين جوّ بسيار لطيف از سقف فولادى كه داراى چندين مترقطر باشد، محكم‌تر است؛ شهاب‌هاى آسمانى را همين جو دفع مى‌كند. اين سنگ‌ها به قدرى بزرگ و خطرناك است كه اگر به زمين برسد، خانه‌ها، شهرها، مزرعه‌ها، كارخانه‌ها و ... را سنگباران و نابود مى‌كند؛ ولى خداوند، اين سقف محفوظ را قرار داده است و هنگامى كه سنگ‌ها به آن برخورد مى‌كند، بر اثر حرارت زياد، آتش مى‌گيرد و خاكستر مى‌شود

علاوه بر سنگ‌هاى آسمانى، اشعّه خطر ناكى از كيهان به سوى زمين سرازير مى‌شود كه اگر جوّ كره‌زمين نبود، مستقيماً به سوى انسان‌ها مى‌آمد و حيات انسانى را به خطر مى‌انداخت.

نور خورشيد نيز مضرّاتى دارد كه جوّ زمين آن را تصفيه مى‌كند و نور تصفيه شده به ما مى‌رسد. بنابر اين، اگر سقف آسمان شكافته شود و قسمتى از جوّ زمين آسيب ببيند و از آن قسمت سنگ‌هاى آسمانى و اشعّه كيهانى و قسمت مضرّ نور خورشيد به كره زمين برسد، زندگى انسان‌ها به خطر مى‌افتد. آيا اين انسان ناسپاس، در اين آيات تفكّر و انديشه نمى‌كند تا به عظمت خداوند پى ببرد!

وَالارْضَ مَدَدْناها وَ الْقَينا فْيِها رَواسِىَ وَ انْبَتْنا فيها مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهيجٍ‌

زمين را گسترش داديم و در آن كوه‌هايى عظيم و استوار افكنديم و از هرنوع گياه بهجت‌انگيز در آن رويانديم.

ابتدا سراسر كره‌زمين زير آب بود، بتدريج خشكى‌هاى زمين نمايان شد و به اين ترتيب خداوند، زمين (خشكى‌هاى زمين) را گسترش داد؛ بنابراين آفرينش زمين و پيدايش خشكيهاى آن از نشانه‌هاى بزرگ توحيد است.