مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٦ - معيارِ نجات، عمل صالح است

طاووس! مگر اين آيه شريفه را نشنيده‌اى: «فَاذا نُفِخَ فِى الصُّورِ فَلا انْسابَ بَيْنَهُمْ يَؤمَئِذٍ وَ لا يَتَساءَلُونَ؛ [١] هنگامى كه در صور دميده شود، هيچ يك از پيوندهاى خويشاوندى ميان آنها در آن روز نخواهد بود و از يكديگر تقاضاى كمك نمى‌كنند (چون كارى از كسى ساخته نيست!)» به خدا قسم فرداى قيامت هيچ چيزى به تو سود نمى‌رساند؛ مگر عمل صالحى كه پيش فرستاده‌اى! [٢]

حقيقتاً اگر عمل صالح نباشد، هيچ چيزى فرداى قيامت با عث نجات انسان نمى‌شود؛ زيرا به تعبير قرآن مجيد قيامت روزى است كه: «لا يَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُونَ الَّا مَنْ اتَى‌اللَّهَ بِقَلْبٍ سَليمٍ‌ [٣]؛ در آن روز كه مال و فرزندان سودى نمى‌بخشد، مگر كسى كه با قلب سليم به پيشگاه خدا آيد.»

نتيجه اين كه حسادت‌ها، دروغگويى‌ها، افشاء اسرار ديگران، باعث دورى از خداوند است و تنها معيار و ملاك براى نجات انسان در آن روز اعمال صالح اوست؛ نه روابط فاميلى.

[١] سوره مؤمنون، آيه ١٠١.

[٢] بحارالانور، جلد ٤٦، صفحه ٨١.

[٣] سوره شعراء، آيه ٨٨ و ٨٩.