مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٠ - مثال چهل و پنجم عيساى مسيح عليه السلام

به دوختن هر كدام آنها كرديم زخم ديگر سر باز كرد، به اين جهت امكان بستن زخم‌ها نبود.

لحظاتى پس از جنگ، على عليه السلام به خدمت حضرت رسول صلى الله عليه و آله رسيد، عرض كرد:

يارسول‌اللّه صلى الله عليه و آله عمويم حمزه و برخى ديگر شربت شهادت نوشيدند، چرا من توفيق شهادت نيافتم؟

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:

«ابْشِرْ فَانَّ الَّشهادَةَ مِن وَرائِكَ‌ [١]»

- على جان! به تو بشارت مى‌دهم كه در بستر نخواهى مرد (به مرگ طبيعى نمى‌ميرى) بلكه توهم در آينده شهيد مى‌شوى.- گويا على عليه السلام كه شهادت را رستگارى مى‌دانست، هنگامى كه فرقش شكافته شد، به ياد وعده پيامبر بود؛ بنابراين فرياد زد:

«فُزْتُ وَ رَبِّ الْكَعْبَةِ [٢]؛

به خداى كعبه رستگار شدم!»

نتيجه اين كه، على عليه السلام در عمل ثابت كرد كه عاشق پيامبر صلى الله عليه و آله و جان فداى اوست و نيز روشن شد كه اسلام- اين برترين و كامل‌ترين اديان- ساده و آسان به دست ما نرسيده است كه ارزان از دست دهيم؛ بلكه بايد با تمام نيرو و توان از آن محافظت كنيم.

[١] بحارا لانوار، جلد ٣٢، صفحه ٢٤١ و جلد ٤١، صفحه ٧.

[٢] بحار الانوار، جلد ٤١، صفحه ٢.

مثال چهل و پنجم: عيساى مسيح عليه السلام‌

آيات ٥٧ تا ٥٩ سوره زخرف چهل و پنجمين مثال قرآنى مورد بحث ما را تشكيل مى‌دهد. خداوند متعال در اين آيات سه گانه مى‌فرمايد:

وَ لَمَّا ضُرِبَ بْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا اذا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصُدُّونَ وَ قالُوا ءَالِهَتُنا خَيْرٌ امْ هُوَ ما ضَرَبوُهُ لَكَ الَّا جَدَلًا بَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُونَ انْ هُوَ إِلَّا عَبْدٌ انْعَمْنا عَلَيْهِ وَ جَعَلْناهُ مَثَلًا لِبَنى‌ اسْرائيلَ‌

و هنگامى كه در باره فرزند مريم مثلى زده شد، ناگهان قوم تو بخاطر آن داد و فرياد راه انداختند و گفتند:" آيا خدايان ما بهترند يا او [/ مسيح‌]؟! (اگر معبودان ما در دوزخند، مسيح نيز در دوزخ است، چرا كه معبود واقع شده)!" ولى آنها اين مثل را جز از طريق جدال (و لجاج) براى تو نزدند؛ آنان گروهى كينه توز و پرخاشگرند! مسيح فقط بنده‌اى بود كه ما نعمت به او بخشيديم و او را نمونه و الگويى براى بنى اسرائيل قرار داديم.

دور نماى بحث‌

در اين آيه شريفه، برخلاف ساير مثل‌هاى زيباى قرآنى، خداوند مثال نزده است بلكه مثالى از سوى مشركان و كفّار در مورد حضرت مسيح عليه السلام مطرح شده است. البتّه‌