- منافقان با ويژگى‌هايى كه گفته شد، دشمنان اصلى شما هستند؛ هر چند شما دشمنان ديگرى نيز داريد، ولى خطر آنها به اندازه خطر منافقين نيست. پس بيشتر مواظب اعمال و رفتار و كردار آنها باشيد و از آنها اجتناب كنيد.

جلمه فوق به شكل ديگرى در كلام پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله نيز منعكس شده است:

«انى لا اتَخَوَّفُ عَلى امَّتى مُؤْمِناً وَ لا مُشْرِكاً، امَّا الْمُؤْمِنُ فَيَحْجُرُهُ إيِمانُهُ، وَ امَّا اْلمُشْرِكُ فَيَقْمَعُهُ كُفْرُهُ، وَلكِنْ اتَخَوَّفُ عَلَيْكُمْ مُنافِقاً عالِمَ اللِّسانِ، يَقُولُ ماتَعْرِفُونَ وَ يَعْمَلُ ماتُنْكِرُونَ‌ [١]؛

من (رسول‌اللَّه) نسبت به سرنوشت امّتم (مسلمانان) از انسان‌هاى مؤمن و مشرك بيم ندارم؛ زيرا ايمان مؤمن مانع مى‌شود كه ضربه‌اى بر اسلام و مسلمين وارد سازد و مشرك (كه همه او را به شرك و كفر مى‌شناسند به همين جهت) شرك و كفر علنى‌اش او را رسوا و ذليل مى‌كند. (به اين جهت مسلمانان نسبت به آنها حواسشان جمع است؛ آنها را در مجالس و مراكز حسّاس راه نمى‌دهند)؛ ولى از انسان‌هاى منافق چرب زبان و خوش سخن مى‌ترسم؛ منافقينى كه در سخن هماهنگ با ارزش‌هاى اسلامى هستند، ولى در عمل بر خلاف ارزش‌هاى اسلامى گام برمى دارند.»

با توجّه به حديث فوق بخوبى روشن شد كه چرا منافقان طبق بيان صريح قرآن، دشمنان اصلى هستند.

«قاتَلَهُمُ اللَّهُ انَّى يُؤْفَكُونَ»- خداوند پس از اين كه صفات سه گانه منافقان را در آيه مثل بيان مى‌كند و سپس به خطرفوق‌العاده آنان اشاره مى‌كند و آنها را دشمن اصلى مسلمانان معرفى مى‌نمايد، آنها را به اين شكل نفرين مى‌كند: خداوند آنها (منافقين) را بكشد، آنها چگونه از حق منحرف مى‌شوند (و ديگران را نيز گمراه مى‌كنند)! [٢]

[١] ميزان الحكمه، باب ٣٩٣٤، حديث ٢٠٢٩٥؛ شبيه اين روايت را نيز حضرت على عليه السلام در نامه ٢٧ نهج‌البلاغه از حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله نقل مى‌كند.

[٢] قابل توجه اين كه اين تعبير تند «قاتلهم اللَّه انَّى‌ يؤفكون» تنها در دوجاى قرآن مجيد آمده است. يك مورد همين سوره منافقين است و مورد ديگر در آيه شريفه ٣٠ سوره توبه است. در اين جا منافقين مورد لعن خداوند و نفرين حضرت حق قرار گرفته‌اند و در آنجا يهود و نصارى مشمول اين تعبير تند شده‌اند. راستى چه رابطه‌اى بين منافقين مسلمان و يهوديان و مسيحيان منحرف است؟!