مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٩ - دور نماى بحث

مثال سى و نهم: اعمال مشركان‌

در آيه ٤٠ سوره نور خداوند متعال مى‌فرمايد:

اوْ كَظُلُماتٍ فِى بَحْرٍ لُجِّىٍّ يَغْشيهُ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ سَحابٌ ظُلُماتٌ بَعْضُها فَوْقَ بَعْضٍ اذا اخْرَجَ يَدَهُ لَمْ يَكَدْ يَريها وَ مَنْ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُوراً فَمالَهُ مِنْ نُورٍ

يا همچون ظلماتى در يك درياى عميق و پهناور كه موج آن را پوشانده و بر فراز آن موج ديگرى و بر بلنداى آن ابرى تاريك است؛ ظلمت‌هايى است يكى بر فراز ديگرى، آن گونه كه هرگاه دست خود را خارج كند، ممكن نيست آن را ببيند! و كسى كه خدا نورى براى او قرار نداده، نورى براى او نيست.

دور نماى بحث‌

در سوره نور، سه مثال مطرح شده است كه يكى از آنها (آيه ٣٥) در مورد نور ايمان و مؤمنان است و دو مثال ديگر (آيات ٣٩ و ٤٠) در مورد كفّار و اعمال آنان است. در مثال گذشته اعمال كفّار به سراب يا نورى كاذب تشبيه شد؛ ولى در مثال محلّ بحث- كه شرح آن خواهد آمد- اعمال كفّار را حتّى نور كاذب نمى‌داند؛ بلكه آن را ظلمت مطلق معرفّى مى‌كند.