و في [ رواية ] الكشف و ابن أبي طاهر : كلما حشوا نارا للحرب و نجم قرن للضلال ... الى آخر عبارته كه فرد فرد لغات را خوب شرح كرده است . و اين كه اخاه را با اميرالمؤمنين معنى كرده ، علاوه به اخبار مؤاخات ، در خود اين خطبه در سابق اين كلام حضرت زهرا[ عليها السلام ] فرموده است : و آخى ابن عمّي دون رجالكم ، [ كه ]در توطئه براى كلام دوم و تعيين آن است .

[ فائدة اُخرى ] [بيانى بودنِ «مِن » در عبارت «أنت مِن مُغَيَّبٍ ...» و امثال آن]

از جمله فوائد قابل ذكر اين كه در عبارت : « بنفسي أنت من مغيَّبٍ لم يخل منّا » و نظائره ـ چنان كه شارح دعا استاد من شيخ چشمه كتانى گفته اند ـ : «مِن» براى رفع ابهام از نسبت است . و در وسيلة القربة استشهاد با اين شعر كرده : للّه دَرُّ أنوشِروانَ مِن رَجُلٍ ما كان أعرفه بالدونِ و السفل [١] اين مدّعا را به نظر استاد قزوينى رسانيدم ، بعد از مراجعه به باب تميز از شرح رضى محققا معلوم شد و تصديق فرمودند كه از اين قبيل است و در آن جا ( شرح رضى ) [٢] مفصلاً از اين موضوع بحث كرده ، در مثل : فيا لك من ليل كأنّ نجومه ....... الخ . [٣] گفته : رفع ابهام از خود ضمير مى كند ؛ چه مخاطب در « لك » مبهم است ، به خلاف مورد ما و نظاير آن كه در آن جا مثال زده است ؛ چه در اين جا مراد با « أنت » معيّن است ، فقط ابهام در وجه تفديه است كه ناشى از تعظيم و تفخيم قائل است مُفْدى له را كه امام باشد ، پس رفع ابهام از نسبت است . استاد قزوينى قبلاً منكر اين مدّعا بودند ، [ ولى ]بعد از مراجعه تحكيم و تعيين آن را نمودند . الحمد للّه على ذلك المجهول و انكشافه .

[١] شرح الرضي على الكافية ، ج ٢ ، ص ٦١ ، شاهد ٢٠٤.[٢] شرح الرضي على الكافية ، ج ٢ ، ص ٦٠ ، شاهد ٢٠١ .[٣] شعر از امرؤ القيس است و همراه با بيت پيشين آن چنين است: ألا أيها الليل الطويل ألا أنجلبصبح و ما الإصباح منك بأمثل فيا لك من ليل كأنَّ نجومهبكل مغار الفتل شدت بيذبل بنگريد به : الفصول المختارة ، شيخ مفيد ، ص ١٠٦ ؛ التبيان ، شيخ طوسى ، ج ١٠ ، ص ١١٥ .