١٣. التفضيل ، تأليف : محمد بن على بن عثمان كراجكى (متوفاى ٤٤٩) . اين رساله كه از مآخذ بحار الأنوار است، درباره فضيلت داشتن امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام بر همه جهانيان بجز پيغمبر صلى الله عليه و آله تأليف شده است. نويسنده اين رساله از بزرگ ترين علما ، فقها و متكلمين شيعه و مؤلف كتاب كنز الفوائد است كه همواره كتاب هاى او مورد استناد نويسندگان بعد از خود قرار گرفته است. اين كتاب در سال ١٣٢٩ شمسى توسط دار الكتب الاسلاميه به ضميمه رساله ديگرى از همين مؤلف به نام التعريف بوجوب حق الوالدين در ٤٤ صفحه و بار دوم به طور مستقل در سال ١٣٦١ توسط بنياد بعثت با حروفچينى جديد در ٤٧صفحه چاپ شده است. ١٤. الفهرست ، تأليف : منتجب الدين على بن بابويه رازى . اين كتاب ، يكى از منابع مهم و با ارزش تراجم شيعه است كه در قرن ششم هجرى قمرى تأليف شده و از آن وقت تا كنون يكى از مراجع معتبر بوده است. تحقيق اين كتاب موضوع رساله دكترى مرحوم محدث ارموى در دانشگاه تهران بود كه در سال ١٣٤٢ش انجام گرفت. ايشان به علت اين كه در نظر داشت دوباره تعليقات كتاب را بازبينى و تكميل نمايد ، در زمان حيات خود موفق به چاپ اين كتاب نشد، لذا بعد از فوت ايشان توسط آقاى محمد سمامى حائرى چاپ شد. چاپ اين كتاب در سال ١٣٦٦ در ٥٨٦ صفحه توسط كتاب خانه آية اللّه العظمى نجفى مرعشى انجام شده است. ١٥. رجال ابن داوود و رجال البرقي ، اين دو كتاب از كتب با اهميت رجالى شيعه هستند. رجال ابن داوود تأليف تقى الدين حسن بن على بن داوود حلى دانشمند قرن هفتم است، اين كتاب بر اساس حروف الفبا و حرف اول اسامى رجال تأليف شده و در دو فصل است: در فصل اول ، راويان ثقه معرفى شده اند و شامل ممدوحين و كنيه ها مى باشد كه ١٧٠٩ نفر را شامل است. فصل دوم ، شامل مجروحين و مجهولين است كه ٥٥٠ راوى مجهول و مجروح و عده اى ضعيف را شامل است. رجال ابن داوود در ٥٧٠ صفحه تدوين شده است. دومين كتاب اين مجموعه رجال برقى، تأليف أبو جعفر احمد بن محمّد بن خالد برقى