حمد براى خداست كه تربيت دهنده عالميان است ، و صلوات فرستد خدا بر آقاى ما محمد پيغمبرش و بر عترتش ، و سلام فرستد سلام فرستادنى ، اى پروردگار من ! براى تو است حمد بر جريان قضاى تو در حق دوستانى كه برگزيده [ اى ] آنها را براى خودت و دينت ، در آن زمان كه اختيار كردى براى ايشان بزرگ ترين آنچه نزد تو است از نعمت پاينده كه زوال و اضمحلال ندارد ، بعد از آن كه التزام گرفتى بر آنها بى ميلى ايشان را در درجات اين دنياى پست و در زينت هاى او . پس ملتزم شدند براى تو اينها را ، و دانستى از ايشان وفاى به اين شرط، پس قبول كردى و آنها را مقرّب نمودى ، و پيش انداختى ذكر بلند ايشان را و ستايش آشكارشان را، و نازل كردى بر ايشان ملائكه خود را، و عزيز گردانيدى ايشان را با وحى خود، و يارى شان نمودى با علم خود، و قراردادى ايشان را وسيله ها براى خود و وسيله براى رضاى خود . پس بعضى شان را جا دادى در بهشت خود تا بالاخره بيرونش كردى ، و بعضى شان را سوارش كردى در كشتى خود و نجاتش دادى با كسانى كه ايمان آوردند از هلاك شدن با رحمت خود ، و بعضى را اخذ نمودى براى خودت خليل و خواهش كرد از تو زبان راستگو در ميان آخر امت ها ، پس قبولش كردى و قرار دادى او را على عليه السلام ، وبعضى را حرف زدى از درخت يك حرف زدنى و قرار دادى ياور و وزير ، برادر او را ، و بعضى را بدون پدر به وجود آوردى و دادى برايش بيّنات ، و مؤيّد كردى با روح القدس . و براى هر يك شريعتى گذاشتى و راهى برايش نشان دادى ، و اختيار نمودى وصى ها براى هر يك كه هر يك بعد از ديگرى حفظ كننده دين شود از يك مدتى تا مدت ديگر ، به جهت به پا داشتن دين تو و حجّت تمام شدن بر بندگان تو ، و تا اين كه حق از قرارگاه خود زايل نشود در حالتى كه باطل بر اهلش غالب شود ، و تا اين كه نگويد يك نفر : چرا نفرستادى به سوى ما رسولى را كه تخويف كننده است ، و به پا نداشتى براى ما نشانه [ اى ]كه هدايت كننده شود تا پيروى نماييم آيات تو را پيش از اين كه ذليل و رسوا باشيم .

فصل دوم [ از دعا ]

دعا :

.إِلى أَنِ انْتَهَيْتَ بِالْأَمْرِ إِلى حَبِيبِكَ وَ نَجِيبِكَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللّه ُ عَلَيْهِ وآلِهِ ، فَكانَ كَمَا انْتَجَبْتَهُ سَيِّدَ مَنْ