شارح گويد : آن گاه چهار دليل به اين مطلب اقامه كرده كه مزار مفيد و شهيد ـ قدس سرهما ـ از اين رقم است ، پس از آن گفته : و اگر بصير منصفى به تدبير در آن كتب مطالعه كند ، بى تأمل تصديق خواهد كرد آنچه را گفتيم ، علاوه بر آن كه در هيچ كتابى ديده نشده تا كنون كه شيخ مفيد رحمه الله خود زيارتى انشاء كرده باشد و اَحدى از تلامذه عظام آن عالم جليل اين نسبت را به او ندادند با آن كه حالات و كمالات و مؤلفات ايشان را ضبط كردند حتى رساله دو سه ورقى را ، و اگر از انشاى ايشان نشد نتوان به غير امام نسبت داد ؛ چه مقام آن بزرگوار اجل از آن است كه در تلو زيارت مأثوره از امام عليه السلام زيارت مؤلفه از بعضى اهل علم را نقل كند به يك نسق ، و نسبت ندهد به آن شخص، وناظر را به توهم اندازد كه اين هم مثل آن مأثور و مروى است. و آنچه گفتيم درباره زياراتى است كه در مزار شيخ مفيد و ابن طاووس و شهيد ـ قدس اللّه أرواحهم ـ باشد مثل زيارت مبعث مذكور ، و اگر در مزار شيخ محمد بن مشهدى رحمه اللهيافت شود پس محتاج به اين استظهارات نيست ؛ زيرا كه خواهد آمد ـ إن شاء اللّه ـ كه در اول مزار خود تصريح كرده كه آنچه ذكر كرده از ادعيه و زيارات ، تمام مأثور و مروى از ائمه عليهم السلاماست به توسط روات ثقات ، پس براى شبهه جايى نيست [١] . [ دوم ] آن كه : شيخ جليل محمد بن المشهدى رحمه الله در اول مزار خود [٢] فرموده : و بعد فإني جمعت في كتابي هذا من فنون الزيارات في المشاهد و ما ورد في الترغيب في المساجد المباركات و الأدعية المختارات و ما يدعى به عقيب الصلوات و ما يناجى به القديم تعالى من لذيذ الدعوات في الخلوات و ما يلجأ إليه من الأدعية عند المهمات مما اتصلت به من ثقات الرواة إلى السادات . من در اين كتاب جمع نمودم از فنون زيارات و آنچه رسيده در ترغيب در مساجد مباركه و دعاهاى برگزيده و آنچه در عقب نمازها خوانده مى شود و دعاهايى لذيذه كه به آن با حضرت بارى تعالى مناجات بايد كرد و دعاهايى كه به آن پناه بايد برد در نزد امور مهمه از روايات و اخبارى كه به توسط راويان

[١] در ادامه متن ، عبارات ذيل آمده كه مربوط به مقام نيست ، لذا آن را به پانوشت منتقل نموديم : در ص ١٧٥ از الشافي سيد مرتضى گفته : «ما يشفي العليل و ينقع الصدي» ، و در حاشيه كتاب به ترجمه لغت ها در طبع پرداخته اند . ( منه ) .[٢] المزار الكبير ، ص ٢٧ ، چاپ مؤسسة النشر الإسلامي ، تحقيق : جواد قيومى .