و سزاوار است نيز خواندن دعاى ندبه كه از ناحيه مقدسه به سوى حميرى بيرون آمده است و امر فرموده كه در سرداب مقدس بخوانند ، و ما ـ إن شاء اللّه ـ آن را در اعمال روز جمعه نقل خواهيم نمود . و در ضمن [ ذكر ] تعداد و بيان اعمال جمعه از كتاب مذكور گفته : و بدان كه از جمله اعمال روز جمعه خواندن دعاى ندبه است كه مشتمل است بر عقايد حقه و تأسف بر غيبت حضرت صاحب الامر ـ صلوات اللّه عليه ـ و آن دعا را سيد ابن طاووس و شيخ محمد بن المشهدى به روايت محمد بن على بن أبي قره روايت كرده اند ، و ابن أبي قره گفته كه : نقل كردم من دعا را از كتاب محمد بن الحسين بن سفيان بزوفروى ، و او گفته كه : اين دعايى است از براى حضرت صاحب عليه السلام و مستحب است كه در عيد[ها]ى چهارگانه ـ يعنى عيد فطر و اضحى و عيد غدير و روز جمعه ـ خواند ، و دعا اين است : الحمد للّه . . إلى آخر الدعاء . و وجه اثبات نسبت اشتباه و صحت اين مدعا آن كه اين دعاى شريف را احدى نسبت به ناحيه مقدسه نداده است و بنا بر بيان خود آن مرحوم در همين كتاب در موضع بيان سند دعا و همچنين بيان ديگر آن بعد از نقل دعا كه عين عبارتش را در سابق نقل كرديم كه سند دعا را به نقل از مزار كبير و مزار قديم و مزار سيد كه مصباح الزائر نام دارد منحصر نمود و تصريح به عدم مستندى غير از آن نسبت به اين دعا نمود و با اين حال چگونه مى توان گفت كه دعاى مذكور را حميرى از ناحيه مقدسه نقل كرده است ؟ !

[ فرق دعاى ندبه و زيارت ندبه ]

بلى آنچه از ناحيه مقدسه به سوى حميرى بيرون آمده است «زيارت ندبه» است و آن غير از دعاى ندبه است . علامه مجلسى قدس سره در باب زيارت امام مستتر از ابصار و حاضر در قلوب اخيار ـ أقرّ اللّه عيوننا بنور ظهوره ـ در ضمن زيارات آن حضرت در سرداب مقدس نقلاً عن السيد قدس سرهگفته : زيارة اُخرى [١] له صلوات اللّه عليه و هي المعروفة بالندبة ، خرجت من الناحية المحفوفة بالقدس إلى أبي جعفر محمد بن عبد اللّه الحميري رحمه الله ، و أمر أن تتلى

[١] در ص ٢٥٨ از چاپ امين الضرب از مجلد ٢٢ بحار مندرج است . ( منه ) . در چاپ متداول در جلد ٩٩ ، صفحه ٩٢ ـ ٩٥ آمده است .