در مقام اثبات جلالت احمد بن الحسين بن عبيد اللّه الغضائري گفته در ضمن استدلال بر مقصود و مدّعاى خود : ثمّ كفاية طلب الرحمة عليه من أجلاّء الطّائفة بعد كونه عند أكثرهم عديل التعديل و أمارة التعويل و خصوصا مع كثرته و لا سيما من مثل النجاشي و الشيخ و غاية احتياطه في أمر الديانة . . الى آخر العبارة كه بايد كاملاً ملاحظه شود .

مطلب شريف [ذكر بزوفر در كلمات ياقوت]

ياقوت حموى در دو مورد از « بزوفر » در معجم نام برده است : اول : در حرف باء مستقلاً [١] . و دوم : در حرف ميم [٢] در معرفى حدود موفّقى ( نام نهرى است ) ، و گويا در مراصد نيز در همين دو مورد گفته باشد ، من خود به استقصاى اين موضوع نپرداخته ام ، ليكن چنان كه از فهرست نسخه مطبوعه در اروپا برمى آيد فقط در همين دو مورد نام بزوفر در اين دو كتاب ذكر شده است ، در مراصد در ص ٣٨٨ گفته : الموفقي : ـ بالضم ثمّ الفتح ـ منسوب الى الموفق أبي أحمد بن المتوكل والد المعتضد ، نهر كبير أعلاه بروض و قصبته أسفله خسرو اسابور قريب واسط ، و خسرو أفروز [٣] . أقول : بروض مصحف بزوفر [٤] ، و الحمد للّه على ما رزق التوفيق و الظفر بوجدانه .

[ شرح حال أبو جعفر محمد بزوفرى]

در شرح حال أبو جعفر محمد بن الحسين بن على بن سفيان بزوفرى قدس سرهاست : بايد دانست نظر به اين كه صاحب عنوان در تراجم به طور مستقيم مذكور نيست و در كتب جرح و تعديل عنوان مستقلّى ندارد و بنا براين شايد برخى از قاصرين به شرح حال او پى نبرده و جلالت او را به جهت مذكور درنيابند و او را از جمله مجهولين به شمار

[١] معجم البلدان ، ج ١ ، ص ٤١٢ .[٢] معجم البلدان ، ج ٥ ، ص ٢٢٥.[٣] در معجم البلدان : خسرو فيروز.[٤] در متن معجم البلدان همان بزوفر ثبت شده است نه بروض.