ميراث محدث اُرموي - اشکوری، جعفر - الصفحة ٣٠٦
شود ـ جلالت بيشتر ثابت خواهد شد : يكى روايتِ مانند ابن أبي قره و مفيد از او و ديگرى اعتنا و توجه ابن المشهدى و ابن طاووس و ابن الشيخ به او ؛ چه در صورت اول مى توان گفت كه : تخصيص مفيد يا ابن أبي قره او را به ترضى و ترحم براى اين بوده است كه شيخ بلا واسطه ايشان مثلاً بوده است ؛ چنان كه عادت و سيره قدماء بر اين جارى است كه شيخ بلا واسطه خود را مخصوص به طلب رحمت و امثال اين مى كنند ، ليكن در صورت دوم اين را نمى توان گفت ، پس ادلّ بر مقصود خواهد بود .
فائدة [ ترضّى برتر از ترحّم است ]
بايد دانست كه ترضى برتر از ترحم است ؛ كما استظهره شيخ الإسلام الزنجاني از آيه : « وَرِضْوَ نٌ مِّنَ اللَّهِ أَكْبَرُ » [١] الخ . در ص ٨٦ از «فصل كنى و القاب» جلد سوم تنقيح المقال معلوم مى شود كه مراد از جماعت بنا بر اصطلاح خود شيخ در فهرست و استبصار چهار يا پنج نفر است كه يكى از آنها غضائرى است و سپس چند جا را نقل كرده است . نگارنده گويد : از آن جمله كتاب شريف أمالي ابن الشيخ است كه در چند جا گفته : أخبرني جماعة منهم فلان و فلان ... الخ . از آن جمله در ص ٣٠١ در اول جزء هيجده [٢] گفته : أخبرنا جماعة منهم الحسين بن عبيد اللّه ، و أحمد بن محمد بن عبدون ، و الحسن بن إسماعيل بن أشناس ، و أبوطالب بن غرور ، و أبو الحسن الصفار [٣] قالوا . . الخ . و در سنه ٤٠٥ اين روايت را كرده است و بعد از آن روايات بسيار در تحت عنوان « جماعة » نقل كرده . در ص ٢٨٤ ، از همين كتاب گفته ( در اول جزء سادس عشر ) [٤] :
[١] سوره توبه ، آيه ٧٢ .[٢] الأمالي شيخ طوسى ، ص ٤٧٣ ، ح ١٠٣٢ .[٣] در الأمالي : الصقال .[٤] الأمالي شيخ طوسى ، ٤٤٥ ، ح ٩٩٥ با اختلافاتى در نقل رجال آن .