گفته : «دعاء آخر [١] بعد صلاة العيد و يدعى به في الأعياد الأربعة : الحمد للّه الذي لا إله ...» إلى آخر الدعاء ، آن گاه گفته : «فإذا فرغت من الدعاء فتأهب للسجود بين يدي مولاك و قل ما رويناه بإسنادنا إلى أبي عبد اللّه عليه السلام ، قال : إذا فرغت من دعاء العيد المذكور ضع خدك الأيمن على الأرض و قل : سيدي سيدي . . تا آخر دعايى كه از بحار در سابق نقل شد . آن گاه گفته : فإذا فرغت و انصرفت رفعت يديك ، ثم حمدت ربك ، ثم تقول ما تقدر عليه ، و سلمت على النبيّ ـ صلى اللّه عليه وآله وسلم ـ و حمدت اللّه تبارك و تعالى ، و له الحمد رب العالمين .

[ تنبيه بر عبارتى در كتاب اقبال ]

تنبيه بر امرى در اين جا لازم است و آن اين كه : در نسخ خطى اقبال كه قابل اعتماد و به تصحيحات علما مصحح شده و به نظر اعاظم رسيده است عبارت به قرار سابق است ، و همچنين در چاپ صحيح اقبال كه معروف به چاپ حاج شيخ فضل اللّه نورى قدس سرهاست ، ليكن در نسخه مطبوعه در تبريز سرقت عجيبى به كار رفته و آن اين كه تا اواخر دعاى اول يعنى دعاى سابق بر دعاى ندبه در همان فصل خود تا قوله : «في أعلى عليين» [ را ]نقل كرده ، و از بقيه دعا و دعاى ندبه و دعاى بعد از آن و عبارات ديگر سيد ـ كه بعضى را ما نقل كرديم و بعضى ديگر كه مربوط به ما نبود نيز در آخر همان فصل باقى مى ماند ـ از همه آنها اعراض شده است [٢] مثل اين كه ابدا اينها در نسخه اقبال نبوده است !! علاوه بر اين كه نسخ صحيحه اقبال و بحار كه از اقبال نقل كرده و علاوه بر طبع شده طهران كه معروف به چاپ حاج شيخ فضل اللّه است ، در خود همين نسخه دليل است كه دعاى ندبه در همين نسخه از اقبال هم بوده است ، و آن اين كه سيد در ضمن اعمال عيد اضحى گفته : [٣] «و من الدعوات بعد عيد [٤] الأضحى دعاء الندبة قدمناه في عيد الفطر» . و همين عبارت در صفحه ششصد و پنجاه و نه از همين نسخه مسروق عنها مندرج است.

[١] در ص ٢٥٩ از نسخه معروف به چاپ حاج شيخ فضل اللّه نورى . ( منه ) . و ج ١ ، ص ٥١٣ چاپ مكتب الإعلام الإسلامي .[٢] ص ٥١٥ ملاحظه شود . ( منه ) .[٣] ص ٦٥٩ از نسخه تبريز و ص ٤٤٩ از چاپ نورى . ( منه ) .[٤] عبارت همين طور است در هر دو نسخه اقبال . ( منه ) .