در فصل اول از مقدمه جلد اول بحار [١] كه براى بيان كتب و اصولى وضع شده است كه كتاب بحار از آنها مأخوذ گرديده است ، بعد از آن كه كتاب هاى سيد جليل صاحب اقبال را شمرده گفته است : كلها للسيد النقيب الثقة الزاهد جمال العارفين أبي القاسم علي بن موسى بن جعفر بن محمد بن طاووس الحسيني . و سپس گفته : و كتاب زوائد الفوائد لولده الشريف ، و لا أعرف اسمه ، و أكثره مأخوذ من الإقبال . و در باب دوم كه در بيان وثوق و اعتماد «كتب منقول عنها» است گفته : و كتب السادة الأعلام أبناء طاووس كلها معروفة [٢] . و دليل بر اين كه مراد از سيدان ، اين دو بزرگوار است آن است : در يك ورق سابق بر اين گفتار گفته [٣] : الإقبال و زوائد الفوائد : «الدعاء بعد صلاة العيد ، اللهم إني سألتك ...» تا آخر دعايى كه آن را سيد ابن طاووس در اقبال در فصلى كه براى ذكر صفت صلاة عيد و برخى از اعمال آن وضع كرده روايت نموده است ، آن گاه گفته : «دعاء آخر بعد صلاة العيد ، و يدعى به في الأعياد الأربعة» . آن گاه دعاى ندبه را نقل كرده و پس از آن دعايى را كه از بحار با سند دعاى ندبه نقل كرديم نقل كرده است . در مجلد بيستم بحار در ضمن اعمال عيد فطر گفته [٤] : دعاء بعد صلاة العيد من الإقبال [٥] . دعاء آخر [٦] : اللهم إني سألتك أن ترزقني ـ إلى قوله : ـ بأفضل صلواتك .

[ اوقات خواندن دعاى ندبه ]

نگارنده اين شرح گويد : ابن طاووس در اقبال بعد از همين دعا ، دعاى ندبه را ذكر كرده است و نظر به آن كه در اين جلد از بحار كه از مجلدات غير خارجه از مسودّه به مبيضّه

[١] بحار الأنوار ، ج ١ ، ص ١٣ .[٢] بحار الأنوار ، ج ١ ، ص ٣١ ؛ نيز بنگريد به : مستدرك الوسائل ، ج ٢ ، ص ٤٤٦ .[٣] بحار الأنوار ، ج ٨٨ ، ص ٢٠ .[٤] ص ٢٨٠ . ( منه ) .[٥] عبارت در حاشيه كتاب است . ( منه ) .[٦] آخر بودن براى نقل دعاى ديگر است كه از كفعمى نقل شده است . ( منه ) .