ميراث محدث اُرموي - اشکوری، جعفر - الصفحة ٢١٤
روز دوشنبه : بدون تذكر به تاريخ دقيق تر ، خطبه حضرت زهرا عليهاالسلام را در منزل امام جمعه از منبر شيخ جواد عراقى شنيده است. اين تاريخ ها نشان مى دهد كه مؤلف در طول چهار سال ـ بين سال هاى ١٣٦١ قمرى تا ١٣٦٥ ـ بدين شرح اشتغال داشته است ، ولى نه به طور جدى و مداوم ، بلكه مطالبى كه به نظرش مى آمده يا در كتاب هاى مختلف مى ديده يادداشت مى كرده و با نگرشى محقّقانه آنها را بررسى مى كرده است.
د . تأليف شصت ساله
از جمله كتاب هايى كه در ضمن تأليفات محدث بدان برمى خوريم «كشف الكربة في شرح دعاء الندبة» است كه دكتر على محدث ، فرزند مؤلف ، درباره آن مى نويسد : اين كتاب نتيجه شصت سال كار آن فقيد است . او به دعاى ندبه عشق فراوانى داشت و از آغاز جوانى خود به آن دعا اهتمام مى نمود ، و از چند تن از استادان خود خواسته بود آن را شرح نمايند كه ايشان نيز خواسته او را اجابت نمودند و يكى از آنان آن را در ارجوزه اى منظوم ساخت . آن شروح در كتاب خانه او موجود است و در الذريعه شيخ آقا بزرگ تهرانى معرفى شده است . خود آن فقيد چون آن شروح را كافى و شافى نيافت از همان دوره جوانى به شرح دعاى ندبه اهتمام ورزيد و تا آخر عمر به آن مشغول بود . خصوصاً در اواخر عمر چند سالى مستقيماً به آن پرداخت ، ولى از آن جا كه آن مرحوم وسواس عجيبى داشت كه مطلبى را فروگذار نكند ، موفق نشد تأليف آن را خود به پايان برد و به چاپ رساند [١] . نگارنده گويد : به تصريح فرزند شادروان محدث ، مجلداتى از اين شرح در نزد خانواده محترم موجود است كه اميدواريم در فرصتى مناسب به زيور طبع آراسته گردد. بنا براين ظاهر آن است كه نوشته حاضر پيش نويس يا مقدمه آن شرح مفصل بوده است كه اينك تقديم خوانندگان گرامى مى گردد. ناگفته نماند : شارح ، ترجمه اى نيز بر دعاى ندبه ـ يا شرح آن ـ با عنوان ترجمه وسيلة القربة في شرح الندبة نگاشته كه ظاهراً آن نيز ناتمام مانده است .
[١] آينه پژوهش شماره ٨٠ ص ٣٦ به نقل از تعليقات نقض ، ص ١٦ .