دفترى كه مؤلف ، مطالب را در آن يادداشت كرده حالت پيش نويس داشته و از كيفيت نگارش صفحات برمى آيد كه مؤلف بنا داشته پس از تكميل به پاك نويس آن بپردازد ، لذا در نحوه ارائه مطالب ، سبك نگارش آن و ربط بين مطالب خللى پيش آمده است . جهت حفظ امانت در متن ، كيفيت نگارش متن را همان گونه كه بود عرضه نموديم و فقط در ترتيب صفحات و مطالب ، جابه جايى هاى مختصرى انجام شد تا ارتباط مطالب با يكديگر بهتر حفظ گردد .

ج . تاريخ تأليف

در لابه لاى يادداشت هاى مؤلف چند تاريخ به چشم مى خورد كه سال هاى شروع به تأليف و مشغول بودن مؤلف بدان را نشان مى دهد و از طرفى ديگر پراكنده بودن مطالب و پيش نويس بودنِ كتاب را تصحيح مى نمايد . تواريخ بدان گونه كه در كتاب آمده بدين قرار است: ٤ رمضان المبارك ١٣٦١ : سالى است كه عالم جليل ميرزا محمد على آقا صاحب ريحانة الأدب به قم مشرف شده و بر حسب تقاضاى مؤلف ، دعاى ندبه را از روى نسخه خطى مزار ابن مشهدى كه در كتاب خانه مرحوم آية اللّه نجفى مرعشى موجود بوده استنساخ كرده و براى وى تحفه آورده است . اين تاريخ نشان مى دهد كه مؤلف در آن اوان يا مشغول شرح بوده و يا اقلاً از اين تاريخ شروع به نگارش آن نموده است . ٢ محرم الحرام ١٣٦٥ مطابق با ١٦/٨/١٣٢٤ شمسى : فايده اى را نوشته است در اعتبار دعاى ندبه با استفاده از عبارت « و عرجت بروحه إلى سمائك » . عيد اضحى از سنه١٣٦٣ هجرى قمرى: فايده اى را به نقل از حاشيه استبصار نقل نموده است. ٥ صفر ١٣٦٤ هجرى قمرى : درباره تعبير به « نضّر اللّه وجهه » بيانى دارد . ١٢ ربيع الاول ١٣٦٤ هجرى قمرى : مطلبى را از نسخه خطى مهج الدعوات ابن طاووس نقل نموده است. ٢ / ٢ / ٢٤ شمسى : هنگام شرح عبارت «عقيد عز لا يسامى » اين تاريخ را ثبت كرده است. ٢٩/١١/٢٣ شمسى : فايده اى را درباره «عرجت بروحه » به نقل از ميرزا مهدى اصفهانى هنگام تشريف فرمايى وى به تهران جهت معالجه نقل كرده است.