فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٦٨ - پاسخ يك سؤال

٢. رسول او (و رسوله)

٣. مؤمنان(الذين آمنوا)

براى مؤمنان دو شرط ذكر شده است:

١. (الّذين يقيمون الصلاة)، «نماز به پا مى دارند».

٢. (و يؤتون الزكاة وهم راكعون)، «در حال ركوع زكات مى دهند».

ولىّ سوم با آن شروط، كسى جز على بن ابى طالب(عليه السلام) نبود و قطعاً مراد اوست. و به ديگر سخن اگر مراد از ولى، دوست و امثال آن باشد، آوردن قيود ديگر، مانند اقامه نماز و پرداخت زكات در حال ركوع بى جهت خواهد بود، زيرا مؤمنان، همگى دوست يكديگرند، چنان كه مى فرمايد:(المؤمنون والمؤمنات بعضهم أولياء بعض).

و به ديگر سخن، آيه مباركه پس از خدا و رسول او، گروهى را به عنوان ولى معرفى مى كند كه علاوه بر اين، ايمان و اقامه نماز، دهنده زكات در حال ركوع باشند، قهراً اين قيد سوم دائره ولايت را تنگتر نموده همه مؤمنان را دربرنخواهد گرفت. بايد برگرديم به تاريخ تا روشن شود چه گروهى يا چه فردى واجد اين صفت بوده است؟ تاريخ در اين باره، جز يك فرد كه آن هم على بن ابى طالب باشد، معرفى نمى كند.

پاسخ يك سؤال

هرگاه مراد از ولايت، سرپرستى و امامت على(عليه السلام) باشد; چرا جمله را به صيغه جمع آورده و گفته است:(والذين آمنوا...) در حالى كه جا داشت بگويد: