فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥٨ - هدف از اجتماع در آن سرزمين چه بود؟

و حتى بر حفظ جان افراد، مقدم است.

٣. در آغاز خطبه مى گويد: «انّى أوشكُ أن أُدْعى فأجيب» يعنى نزديك است كه عمر من به پايان برسد و دعوت حق را اجابت كنم. اين جمله را كسى مى گويد كه مى خواهد كارى انجام دهد كه با آن كار خلأ فقدان خود را پر كند; يعنى مردم!، پس از رفتن من كسى كه بعداً معرفى مى كنم مرجع كارهاى من خواهد بود.

٤. پيامبر پس از جمله «من كنت مولاه» چنين فرمودند:«الله أكبر على إكمال الدين واتمام النعمة ورضا الربّ برسالتى والولاية لعلىّ من بعدى».

اين جمله ها حاكى از آن است كه پيامبر كارى انجام داد كه با آن دين خدا تكميل گرديد و نعمت او به پايان رسيد، روشن تر از همه اين كه مى فرمايد: خداوند به رسالت من و ولايت على(عليه السلام) راضى گرديد؟[١]

٥. چه گواهى روشن تر از اين كه شيخين و گروه بى شمارى از ياران رسول خدا(صلى الله عليه وآله)، پس از فرود آمدن پيامبر از جايگاه خطابه، همگى به على(عليه السلام)تبريك گفته و موضوع تهنيت تا وقت نماز مغرب ادامه داشت و شيخين از نخستين افرادى بودند كه به امام چنين تهنيت گفتند:«هنيئاً لك يا على بن أبى طالب أصبحت وأمسيت مولاى ومولى كلّ مؤمن ومؤمنة».[٢]

٦. كسانى كه مى گويند حديث غدير صحيح است ولى مقصود، اعلام دوستى على(عليه السلام)است، بايد توجه كنند در چنان هواى گرم كه كاروان قريب به يكصد هزار نفرى از رفتن باز ايستاد و مردم در آن هواى گرم روى ريگ ها و