فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٧٢ - ٥ رجعت در كتاب و سنّت

نهائى او در سالهاى آينده رخ خواهد داد.

اين سخن همان انديشه رجعت است كه گروهى پس از مرگ به اين جهان باز مى گردند.

قرآن از بازگشت گروهى پس از مرگ به اين جهان، خبر داده است و مفسران واقع بين، آيات قرآنى را به همين صورت تفسير كرده اند: اينك ما به جايگاه اين آيات اشاره مى كنيم تا خواننده گرامى، خود مستقيماً آيات را بررسى كند:

١. زنده كردن گروهى از بنى اسرائيل(بقره/٥٥ـ٤٥).

٢. زنده كردن كشته اى از بنى اسرائيل(بقره/٧٢ـ٧٣).

٣. مرگ گروهى از مردم وزنده شدن مجدد آنها(بقره/٢٤٣).

٤. زنده شدن عزير پس از مرگ صد ساله(بقره /٢٥٩).

٥. زنده شدن مردگان در پرتو دعاى مسيح (آل عمران/٤٩).

اگر واقعاً بازگشت به اين دنيا پس از مرگ امر محالى باشد، چگونه مى توان اين همه احيا و اماته را تفسير كرد؟

اين نوع گزارش ها كه در كلام الهى آمده است مى رساند كه بازگشت به اين دنيا پس از مرگ امرى ممكن است و ارتباطى به تناسخ محال ندارد. آرى بازگشت به اين دنيا پس ازمرگ، در يك صورت محال است و آن اين كه انسان كاملى كه هفتاد سال عمر كرده و به ديار ديگر منتقل شده است بار ديگر روح او از طريق نطفه و علقه و مضغه و طى ديگر مراحل جنينى به حد انسان برسد و متولد شود و دوران كودكى و جوانى را بگذارند تا به حدى برسد كه از جهان رفته بود.