فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥٢١ - شيعه و علم حديث
شيعه و علم حديث
سنّت نبوى كه از آن به حديث تعبير مى كنيم دومين منبع شناخت معارف و احكام اسلام است. پس از گردآورى آيات قرآن، يكى از امور لازم، تدوين احاديث رسول خدا بود كه در طول رسالت خود، به مناسبت هاى مختلفى بيان فرموده بود، و اتفاقاً خود رسول گرامى(صلى الله عليه وآله) به برخى از ياران خود، فرمان مى داد كه احاديث او را بنويسند. عمرو بن شعيب، از پدر خود و او از جدّش نقل مى كند كه من به رسول خدا گفتم: هر چه را كه از شما مى شنوم بنويسم؟ پيامبر فرمود: بنويس. گفتم: حتى سخنانى كه در حال خشم و غضب از شما صادر مى شود، تدوين كنم؟ فرمود: بله; در تمامى حالات، چيزى جز حق بر زبانم جارى نمى شود.[١]
خداوند سبحان به مسلمانان امر مى كند كه اگر از كسى وام گرفتيد آن را بنويسيد كه مبادا فراموش كنيد.[٢] هرگاه كه يك متاع دنيوى تا اين حد اهميت دارد، سخنان رسول گرامى كه راهگشاى امت اسلامى و مايه سعادت است، شايسته تر است كه ضبط و ثبت شود.[٣]
چون رسول گرامى، از روى هوا و هوس سخن نمى گويد، بلكه سخنان او وحى الهى است[٤]، در اين صورت، بايد سخنان و رفتارهاى او به دقت ضبط
[١] مسند احمد، ج٢، ص ٢٠٧.
[٢] بقره/٢٨٢.
[٣] خطيب بغدادى، تقييد العلم، ص ٧٠٠.
[٤] ( وَما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى* إنْ هُوَ إلاّ وَحْىٌ يُوحى)(نجم/٢ـ٤).