فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٤٨ - پذيرش خلافت پس از ٢٥سال محروميت

معارف قرآن را به مهاجر و انصار و فرزندان آنها آموزش دهد و به همين حالت، بيست و پنج سال سپرى كرد تا آنجا كه در سال ٣٥ هجرى عثمان در برابر ديدگان مهاجر و انصار كشته شد و بدعت هايى را بر جاى نهاد كه منجر به شورش مجاهدان و قتل او شد.

اتفاقاً خليفه دوم را از چنين آينده بدى خبر داده بود و آن را پيش بينى كرده بود. وى گفت: اگر عثمان به قدرت رسد فرزندان ابى معيط را بر گردن مردم سوار مى كند.

پذيرش خلافت پس از ٢٥سال محروميت

امام، پس از ٢٥سال دورى از مقام خلافت، سرانجام به اصرار مهاجر و انصار، خلافت ظاهرى را پذيرفت، آن هم، نه به قيمت كم بلكه به قيمت بسيار سنگين. محمد بن حنفيه مى گويد: در كنار پدرم بودم كه عثمان كشته شد. ياران رسول خدا وارد خانه على(عليه السلام) شدند همگى يك صدا مى گفتند: اين مرد كشته شد. مردم امامى لازم دارند و امروز كسى بهتر از تو براى اين كار نداريم. نه كسى سابقه تو را در اسلام دارد و نه به اندازه تو با پيامبر(صلى الله عليه وآله)نزديك است. امام به طور جدى از پذيرش درخواست آنها خوددارى كرد، و گفت: اگر من مشاور شما باشم بهتر از آن است كه فرمانرواى شما گردم، ولى آنان به خدا سوگند خوردند كه ما تو را رها نمى كنيم تا با تو بيعت كنيم.

امام اصرار آنان را ديد و فرمود: اگر چنين است بيعت بايد علنى، آن هم در مسجد و با رضايت مسلمانان باشد. عبدالله بن عباس مى گويد: من نگران بودم كه على وارد مسجد شود و برخى بر او بشورند، ولى على جز بيعت در مسجد را