فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١١٨ - ٥ تشيع زاييده جنگ صفين

شيوه گزينش جانشين در دو مكتب   …

فصل هفتم

شيوه گزينش جانشين در دو مكتب

پس از رحلت پيامبر گرامى(صلى الله عليه وآله)، همه ياران وى، اتفاق نظر داشتند كه بايد براى پيامبر خدا جانشينى باشد كه وظايف او را انجام دهد و رهبرى امّت را به دوش بكشد. ولى در پياده كردن اين نظر عملاً به صورت دو گروه درآمدند، و در طول زمان، پيروان دو مكتب روياروى يكديگر قرار گرفتند، اينك بيان تفاوت هاى آن دو:

شيوه خلافت، نزد شيعه با شيوه آن نزد اهل سنت، تفاوت جوهرى دارد. شيعه معتقد است: خلافت به سان نبوّت يك امر الهى است و بايد نبىّ و امام را خدا معرّفى كند و مردم حق گزينش جانشين پيامبر را ندارند، زيرا موقعيّت امام، همان موقعيت پيامبر است. چيزى كه هست او گيرنده وحى و بنيانگذار دين بود. امام فاقد چنين منصب و مقامى است، امّا تمام وظايف ديگر پيامبر بر دوش او نيز سنگينى مى كند و همه خلأهايى كه با رحلت پيامبر پديد مى آيد، بايد به وسيله امام برطرف شود.يعنى امام بايد مفسر قرآن و مبيّن احكام، و رفتار و گفتار او ملاك حق و باطل باشد و چنين فردى، جز با تربيت الهى در جامعه پديد نمى آيد.