فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٤٩ - امير مؤمنان على(عليه السلام)

عمر او نگذشته بود كه پيامبر گرامى(صلى الله عليه وآله)او را به خانه خود برد و تربيت او را مستقيماً بر عهده گرفت[١]. على(عليه السلام) از همان دوران كودكى با پيامبر گرامى اسلام(صلى الله عليه وآله) بود و پيش از بعثت نيز با پيامبر در عبادت شركت مى كرد [٢].

٢. از بعثت تا هجرت: او نخستين كسى است كه به پيامبر بزرگ اسلام(صلى الله عليه وآله)ايمان آورد[٣] ومدت سيزده سال در مكّه همراه پيامبر عظيم الشأن اسلام بود ووحى الهى را مى نوشت. آن حضرت، در شب هجرت پيامبر به مدينه، ايثارگرانه در بستر پيامبر خوابيد و از اين طريق، ايمان واخلاص خود را در طريق اهداف الهى براى چندمين بار ثابت فرمود.

٣. از هجرت تا وفات پيامبر(صلى الله عليه وآله): وى در اين مدت كه از ده سال تجاوز نمى كرد جز در غزوه تبوك كه به امر پيامبر(صلى الله عليه وآله) در مدينه باقى ماند، درتمام غزوات حضور داشت. وغالباً در سايه ايثار و فداكارى هاى وى، سپاه اسلام بر سپاه شرك پيروز شد.

٤. از رحلت پيامبر(صلى الله عليه وآله) تا خلافت: اين دوره از زندگانى على(عليه السلام) كه بيست و پنج سال به طول انجاميد دوران سكوت شكوهمند او است. وى در عين آنكه به حكومت وقت اعتراض داشت وخلافت را حق خود مى دانست، از همكارى و ارشاد وتعليم احكام خود دارى نكرد وخدمات ارزنده اى به جهان اسلام عرضه داشت.

٥. از خلافت تا شهادت: پس از قتل عثمان، على(عليه السلام) به تقاضاى اكثريت