فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٩٠ - ٤ قطع سهم «المؤلفة قلوبهم»

سوگند به خدايى كه جانم در دست اوست، اين (اشاره به على(عليه السلام)) و پيروان وى،در روز رستاخيز رستگارانند». در اين هنگام، اين آيه را تلاوت كرد:(وَالّذين آمَنُوا وَعَمِلُوا الصّالِحات أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبريّة) و به همين دليل، هرگاه على به ميان ياران پيامبر مى آمد، به يكديگر مى گفتند: «جاء خير البرية; بهترين مردم آمد».[١]

٢. ابن عباس مى گويد: آن گاه كه آيه ياد شده در حديث قبلى فرود آمد رسول خدا به على(عليه السلام) گفت:«هُوَ أنتَ وشيعتُك يومَ القيامة راضين مرضيين; مقصود از اين آيه، تو و شيعيانت هستيد كه در روز قيامت خشنود خواهيد بود و خدا هم از شما خشنود خواهد بود».[٢]

٣. ابن حجر هيتمى، از ام سلمه نقل مى كند كه گفت: شبى كه پيامبر در حجره من بود، ناگهان دخت پيامبر و پشت سر او على رضوان خدا بر هر دو باد به حجره وارد شدند. پيامبر(صلى الله عليه وآله) فرمود: «يا على أنت وأصحابك فى الجنّة، أنتَ وشيعتُك فى الجنّة; اى على! تو و ياران و پيروانت در بهشت جاى داريد».[٣]

٤. ابن اثير جزرى نقل مى كند: پيامبر(صلى الله عليه وآله) به على(عليه السلام) چنين خطاب كرد: «انّك ستقدم على الله أنتَ وشيعتُك راضين مرضيّين و يقدم عليه عدوّك غضبانا مقمحين»[٤]; «اى على! تو و شيعيانت(در روز رستاخيز) در حالى به نزد خدا مى آييد كه خشنوديد و او نيز از شما خشنود است و دشمن تو در حالى نزد خدا