فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٤٢٥ - امام كاظم(عليه السلام)
عباسى درمقابل امام كاظم(عليه السلام)ازمفتيان و قضات دربارى ترويج مى نمود كه طرفدار روش حكومت وقت بودند و امام كاظم را از فعاليتهاى علمى باز مى داشتند و شاگردان امام را زير فشار قرار مى دادند تا آنجا كه تربيت يافتگان مكتب او قادر نبودند حتى به طور صريح نام امام هفتم را ببرند، بلكه هنگام نقل از وى به نامهاى ابو ابراهيم، عبد صالح ، عالم، صابر و امين نام مى بردند.
ولى با اين همه مشكلات، امام از مجاهدت و كوشش باز نايستاد و در تكامل جنبش علمى ونهضت فرهنگى اسلامى گامهاى بزرگى برداشت وصدها مفسر و دانشمند تربيت نمود، مانند:
١ على بن يقطين ٢. محمّد ابن ابى عمير
٣. هشام بن حكم
٤. هشام بن سالم
٥. يونس بن عبدالرحمن
در اينجا براى ارزيابى ميزان خفقان واستبداد درعصر امام كاظم(عليه السلام)لازم است به سرگذشت يكى از شاگردان برجسته امام گوش فرا دهيم:
محمد بن ابى عمير، از ياران برجسته و ازشاگردان بلند مقام امام كاظم(عليه السلام)بود. او توانست در مباحثى گوناگون كتاب ورساله بنويسد وچهل ونه جلد كتاب از خود به يادگار بگذارد.
حاكم وقت هارون مى دانست كه اسرار فعاليت هاى سياسى ومبارزات سرى شيعيان واسناد ارتباط آنان با پيشواى هفتم دراختيار محمد بن ابى عمير