فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٥٨ - ١ بدا در ذبح اسماعيل

تقدير پديده را مى بينند و از آن، گزارش مى دهند در حالى كه شرط اين پديده را، كه بعداً محقق نشد، نديده و آشنا نشده اند، و لذا وقتى گزارش آنان، با خارج تطبيق نكرد، مى گوييم بدا رخ داد،يعنى نبى و ولى، تقدير نخست را ديده، اما از تقدير ديگر آگاه نبود و اگر آگاه مى شد، دومى را گزارش مى كرد نه اولى، اما در عين حال، نبى الهى در گزارش خود صادق و راستگو بوده است، اينك ما نمونه هايى از اين گزارش ها كه تحقق نپذيرفت و در قرآن مجيد به آن اشاره شده است مى آوريم:

١. بدا در ذبح اسماعيل

قرآن در داستان اسماعيل چنين مى گويد:

(فَبَشَّرْناهُ بِغُلام حَليم* فَلَمّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْىَ قالَ يا بُنَىَّ إِنّى أَرى فِى الْمَنامِ أَنّى أَذْبَحُكَ فَانْظُر ماذا تَرى قالَ يا أَبَتِ افْعَلْ ما تُؤْمَرُ سَتَجِدُنى إنْ شاءَ اللهُ مِنَ الصّابِرينَ).[١]

«ما ابراهيم را به نوجوانى بردبار، بشارت داديم. هنگامى كه به حدى رسيد كه مى توانست در زندگى به پدر كمك كند، به او گفت: فرزندم من در خواب ديدم كه بايد تو را ذبح كنم. بنگر نظر تو چيست؟ گفت: پدر! هر چه دستور دارى اجرا كن، به خواست خدا مرا از صابران خواهى يافت.

هنگامى كه هر دو آماده انجام كار شدند و ابراهيم، پيشانى او را بر خاك نهاد به او ندا داديم كه اى ابراهيم آنچه را در خواب مأموريت يافته اى انجام دادى، ما اين گونه نيكوكاران را جزا مى دهيم، اين مسلماً امتحان