فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٨٠ - قرآن و عقد موقت

حلال است كه با اموال خود آنان را اختيار كنيد در حالى كه خواهان عفت و دورى از زنا باشيد و زنانى را كه متعه مى كنيد، واجب است مهر آنان را بپردازيد و گناهى بر شما نيست كه بعد از تعيين مهر بخواهيد با يكديگر توافق كنيد. خداوند دانا و حكيم است».

اينك مقاطع آيه را يكى پس از ديگرى تبيين مى كنيم:

١. (والمحصنات من النساء). اين جمله عطف است بر زنانى كه تحريم شده اند. و يكى از آنها زنان شوهردار هستند كه به آنها «المحصنات» گفته مى شود.

٢. (إلاّ ما ملكت ايمانكم) استثناء از فقره پيش است و اشاره به ازدواج با كنيزانى است كه قبل از اسارت داراى شوهر بوده اند و اسارت آنان به منزله طلاق حساب مى شود و آنگاه كه استبرا از آنها به عمل آمد و روشن شد كه در رحم آنها فرزندى نيست، صاحب كنيز مى تواند با او ازدواج كند و به اين ازدواج در آيه ديگر نيز اشاره شده است:

(إلاّ عَلى أَزْواجِهِمْ أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ).[١]

«بهره گيرى زناشويى از زنان حرام است مگر با همسران، يا زنانى كه مالك شده ايد، در اين صورت،آميزش جنسى با آنها ممنوع نيست».

٣.(و أحلّ لكم ما وراء ذلكم) اشاره به اين است كه به جز زنانى كه تحريم آنها در اين آيه و آيه قبل بيان شده است همگى حلالند، اما با يك شرط و آن اين كه(أن تبتغوا بأموالكم محصنين غير مسافحين)،«با اموالى كه در اختيار داريد،