فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥١٥ - الف غريب القرآن

گروهى به تفسير الفاظ آن پرداختند، بالاخص الفاظى كه در قريش رايج بود و قبايل ديگر با آن كمتر آشنا بودند و نام اين نوع كتابها را «غريب القرآن» نهاده اند. ابن الازرق يكى از رؤساى خوارج است درباره غريب قرآن از ابن عباسسؤالات فراوانى نمود. او همه را با خواندن اشعارى از عرب پاسخ داد، اين پرسش ها و پاسخ ها را سيوطى در كتابى گرد آورده است.[١]

اينك به ذكر برخى از دانشمندان شيعه كه در قلمرو غريب القرآن، كتاب نگاشته اند، مى پردازيم:

١. غريب القرآن، نگارش ابان بن تغلب، رباح بكرى(متوفاى ١٤١)(٢).

٢. غريب القرآن، نگارش محمد بن صائب كلبى از اصحاب امام صادق(عليه السلام).[٢]

٣. غريب القرآن، نگارش عطية بن حارث حمدانى كوفى تابعى. ابن عقدهمى گويد: او به ولايت اهل بيت(عليهم السلام) شهرت داشت.[٣]

٤. غريب القرآن، نگارش عبدالرحمن بن محمد الازدى الكوفى. او در اين كتاب مجموع مطالب سه كتاب پيشين را گرد آورده است.

٥. غريب القرآن، نگارش ابى جعفر احمد بن محمد طبرى آملى وزير شيعى متوفى ٣١٣.[٤]

به همين ترتيب در اعصار بعدى، دانشمندان شيعه، همت خود را به