فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٥١ - ٢ خلقت و آفرينش پيوسته

انسان دگرگونى در آن پديد نياورد و آن را به سود خود تغيير ندهد، چنان كه در آياتى به آن اشاره شده است:

١. (إنَّ اللهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْم حَتّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ...).[١]

«خدا سرنوشت هيچ گروهى را دگرگون نمى سازد، مگر آن كه آنان در زندگى خود دگرگونى پديد آورند...».

٢. (ذلك بأنَّ اللهَ لَمْ يكُ مُغَيِّراً نِعْمَةً أَنْعَمَها عَلى قَوم حَتّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ...).[٢]

«اين بخاطر آن است كه خداوند، هيچ نعمتى را كه به گروهى داده، تغيير نمى دهد، جز آن كه آنها، در زندگانى خود، دگرگونى پديد آورند...».

٣. (وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَاتَّقُوا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكات مِنَ السَّماءِ وَالأَرْضِ وَلكِنْ كَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ).[٣]

«اگر مردم آبادى ها ايمان مى آوردند و تقوا پيشه مى كردند، بركات آسمان و زمين را بر آنها مى گشوديم، ولى آنها سخن حق را تكذيب كردند، ما هم آنان را برابر اعمالشان كيفر داديم».

٤. (فَلَوْلا أَنَّهُ كانَ مِنَ الْمُسَبِّحينَ* لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِ إلى يَومِ يُبْعَثُونَ* فَنَبَذْناهُ بِالعَراءِ وَهُوَ سَقيمٌ* وَأَنْبَتْنا عَلَيْهِ شَجرةً مِنْ يَقْطِين).[٤]