فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٧٩ - قرآن و عقد موقت

از اين بيان روشن مى شود كه ازدواج موقت كوچكترين شباهتى به روابط نامشروع و خارج از خانواده ميان دو جنس مخالف ندارد.

بنابراين، كسانى كه ازدواج موقت را كه در آن زن و شوهر به تمام قيود شرعى، ملتزمند، با زنا و عمل نامشروع، يكسان مى شمارند، جز سرپوش نهادن بر يك حقيقت روشن، كارى انجام نمى دهند. زنان هرزه، هيچ حد و مرزى نمى شناسند و به حدود و حقوقى پاى بند نيستند، به خلاف زن متعه.

قرآن و عقد موقت

از برخى از تواريخ، استفاده مى شود كه در مدينه و غير آن، پيش از اسلام، عقد موقت رايج بوده، خصوصاً كسانى كه مدت مديدى در مدينه مى ماندند و بعداً به شهرهاى خود باز مى گشتند، ولى حدّ و حدود عمل آنان، چندان روشن نيست، اسلام، همان را گرفته و حد و مرز آن را مشخص كرده است:

(وَالْمُحْصَنات مِنَ النِّساءِ إلاّ ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ كِتابَ اللهِ عَلَيْكُمْ وَأُحِلَّ لَكُمْ ماوراءَ ذلِكُمْ أَنْ تَبْتَغُوا بِأَمْوالِكُمْ مُحْصِنينَ غَيْرَ مُسافِحينَ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَريضَةٌ وَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِيما تَراضَيْتُمْ بِهِ مِنْ بَعْدِ الْفَريِضَةِ إِنَّ اللهَ كانَ عَلِيماً حَكيماً).[١]

«و زنان شوهردار بر شما حرام است مگر آنها كه به اسارت مالك شده باشيد (زيرا اسارت آنها در حكم طلاق است). اينها احكامى است كه خداوند بر شما مقرر داشته است. امّا زنان ديگر غير از اينها براى شما