فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥٨٢ - شيعه در يمن
شيعه در يمن
پيامبر(صلى الله عليه وآله)، نخست خالد بن وليد را به يمن اعزام كرد ولى او نتوانست كارى صورت دهد و در مرحله دوم على(عليه السلام) را فرستاد و دستور داد كه هيئت اعزامى پيشين به مدينه باز گردند. براء بن عازب مى گويد: آنگاه كه ما به سرزمين يمن رسيديم نخست با قبيله «هَمْدان» روبرو شديم و على نامه پيامبر را براى آنان خواند و همگى اسلام آوردند، على، خبر مسلمان شدن بزرگترين قبيله يمن را به پيامبر گزارش كرد، وقتى نامه على براى پيامبر قرائت شد، سجده كرد، و فرمود: درود بر همدان; سپس، يمنيان گروه گروه به اسلام مشرف شدند.
از آنجا كه تشرف يمنيان به اسلام به دست امام على(عليه السلام) صورت پذيرفته، آنان بالاخص قبيله همدان،علاقه خاصى به حضرتش داشتند، و با مهر على بزرگ شده و محبّت على(عليه السلام) با پوست و خون آنان عجين گرديده بود.
هنگامى كه مردم از پيامبر خواستند كه فردى را اعزام كند تا احكام دين را براى آنان بياموزد، و با كتاب خدا در ميان آنان داورى كند پيامبر على را فرستاد و فرمود: «اللهم اهد قلبه وثبت لسانه».[١]
امام مدتها در يمن ماند و آنان را با اصول و فروع اسلام آشنا ساخت و پيچيده ترين مسائل قضايى آنان را گشود، به نحوى كه خردمندان در مورد اين داورى ها، حيرت زده گشتند از اين جهت مهر على(عليه السلام) از همان روز در ميان يمنيان نهادينه شد.
روى علاقه وافرى كه مردم يمن به اميرمؤمنان داشتند حكومتهاى اموى در
[١] كنزالعمال، ج٦، ص ٢٥٨ و ٩٢، باب فضائل على.