فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٧٩ - ٢ مخالفت در جنگ بدر

بررسى زندگى ياران رسول خدا(صلى الله عليه وآله) نشان مى دهد كه با وجود تمجيدى كه از اكثر آنها مى شود بسيارى از بزرگان آنها، صد در صد تسليم وحى الهى نبودند و گاهى سليقه خود را بر وحى الهى مقدم مى داشتند. آيات قرآنى و همچنين احاديث اسلامى، مخالفت هاى آنان را در مواردى با رسول گرامى ضبط كرده و مى توان همه آنها را در كتاب مرحوم سيد شرف الدين به نام «النص والاجتهاد» خواند، ولى ما به برخى از مخالفت هاى آنان اشاره مى كنيم، بالاخص آنچه با دليل قرآنى همراه است.

١. مقاومت در برابر داورى هاى پيامبر

١. آيه ٦٥، از سوره نساء، حاكى از آن است كه گروهى از ياران پيامبر در برابر برخى از داورى هاى او مقاومت كرده و آماده پذيرش آن نبودند، و لذا قرآن، آنان را تهديد مى كند كه يكى از نشانه هاى ايمان پذيرش بى چون وچراى داورى هاى اوست، چنان كه مى فرمايد:

(فَلا وَربِّك لا يُؤمِنُونَ حَتّى يحَكِّمُوكَ فيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لا يَجِدُوا فى أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيماً).

«به پروردگارت سوگند كه آنها مؤمن نخواهند بود، مگر آن كه در اختلافات خود، تو را به داورى بطلبند، سپس از داورى تو در دل خود، احساس ناراحتى نكنند و كاملاً تسليم باشند».

اگر واقعاً ياران رسول خدا در حال حيات او دربست تسليم او بودند، اين تهديد چه معنايى داشت؟

٢. مخالفت در جنگ بدر

در جنگ بدر، در حالى كه هنوز آتش جنگ شعلهور بود، اسيران دشمن را