فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٢١ - ٥ تشيع زاييده جنگ صفين

خلافت ابى بكر، با بيعت پنج نفر صورت گرفت: عمر بن خطاب، ابوعبيده جراح، اسيد بن حضير، بكر بن سعد، سالم مولى ابى حذيفه.

برخى ديگر مى گويند:با بيعت سه نفر گزينش امام، رسمى مى شود:يك نفر بيعت مى كند، دو نفر نيز بر آن شهادت مى دهند.

گروه ديگر مى گويند: با بيعت يك نفر نيز خلافت رسمى مى شود. به گواه اين كه عباس به على گفت: دستت را دراز كن، تا با تو بيعت كنم تا مردم بگويند: عموى پيامبر با پسر عموى پيامبر بيعت كرد، و ديگر حتى دو نفر درباره تو با هم اختلاف پيدا نكنند.[١]

اين نوع اختلاف در گزينش امام، حاكى از آن است كه امر خلافت پس از رحلت پيامبر به مردم واگذار نشده و اگر واگذار مى شد، قطعاً خصوصيات آن، در سخنان رسول خدا مى آمد تا مردم پس از درگذشت او در وادى حيرت نمانند.

عجيب اينجاست كه نويسنده مصرى به نام الخضرى با موضع گيرى خاصى كه درباره شيعه دارد، در كتاب خود، به نام «محاضرات فى تاريخ الأمم الاسلامية» به اين سخن اعتراف كرده است. او مى گويد:«در كتاب خدا آيه اى كه صريح در شكل انتخاب خليفه براى رسول خدا باشد وارد نشده، جز آياتى كه به صورت كلى درباره شورا سخن مى گويد و همچنين در سنّت پيامبر نيز كيفيت گزينش وارد نشده جز اين كه پيامبر امت را از اختلاف و دو دستگى باز داشته است و اگر چيزى در روايات پيرامون گزينش وارد شده بود، طبعاً در كتاب هاى كلامى و فقهى به صورت روشن، بيان مى گشت و مسلمانان با قواعد خلافت و