فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥٤١ - شيعه و علم رجال

كه يكى از آنها كتاب الرجال است.[١]

هرگاه ابن فضال كوچك گفته شود، مقصود «على بن حسن» است و هرگاه ابن فضال بزرگ گفته شود، مقصود پدر او «حسن بن فضال» است.

٣. حسن بن محبوب سرّاد، (١٥٠ـ ٢٢٤)، او استاد حديث بود و
از شصت استاد در حديث نقل روايت دارد و از اصحاب امام صادق(عليه السلام)
به شمار مى رود و دو كتاب در علم رجال دارد:المشيخة; معرفة رواة
الاخبار.

٤. محمد بن عمر بن عبدالعزيز ابوعمر كشى كه از اخبار و رجال و پرورش يافته مكتب شيخ محدّثين معروف به «عياشى» است، او كتابى به نام «معرفة الرجال» دارد كه هويت راويان را از رواياتى از ائمه اطهار در مورد آنان نقل شده است تشخيص مى دهد. اصل اين كتاب در دست نيست، امّا شيخ طوسى آن را خلاصه كرده و «اختيار معرفة الرجال» ناميده است.[٢]

٥. احمد بن على نجاشى(٣٧٢ـ ٤٥٠); او از اساطين علم رجال و بزرگان آن است و در دانش رجال، گوى سبقت از همگان ربوده است. كتاب رجال او كه در حقيقت فهرست كتابهاى شيعيان است، ولى در عين حال يكى از مدارك مهم رجال شيعى است و اخيراً در مؤسسه امام صادق(عليه السلام) به صورت زيبايى تحقيق و در دو جلد منتشر شده است.

٦. شيخ طوسى(٣٨٥ـ ٤٦٠). مقام علمى او بالاتر از آن است كه در اين