فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٦١٩ - در زمينه تاريخ و عقايد شيعه

اين غوغاگران نه تاريخ شيعه را خوانده و نه از سخنان امامان معصوم درباره مصحف فاطمه اطلاعى دارند و نه اصلاً از معنى لغوى كلمه مصحف آگاهى دارد. او تصور كرده كه مصحف به معنى قرآن است، در حالى كه مصحف به معنى برگهاى به هم پيوسته است. قرآن مى فرمايد:(وإذا الصحف نشرت)[١]مصحف فاطمه، برگهايى چند است كه پيامبر گرامى بر دخترش فاطمه املا كرده و همسرش على آنها را نوشته است و سپس در يك دفتر به نام مصحف فاطمه گردآورى شده است. در برخى از روايات آمده است كه مصحف فاطمه، درباره حوادث آينده است.

امام صادق(عليه السلام) درباره مصحف فاطمه مى گويد: «والله ما فيه حرف من القرآن ولكنه املاء من رسول الله».(حتى يك حرف از قرآن در آن نيست، بلكه رواياتى است كه خود پيامبر(صلى الله عليه وآله) آنها را املا كرده است).

كلينى نقل مى كند: منصور دوانيقى از فقيهان مدينه درباره زكات چيزى سؤال كرد و جز امام صادق(عليه السلام)كسى پاسخ نگفت. وقتى از وى خواستند كه مدرك اين حكم را بگويد، گفت: «مِن كتاب فاطمة».[٢]

امام از مصحف فاطمه به لفظ كتاب تعبير مى كند تا مايه اشتباه نباشد، اگر واقعاً غرض تهمت زنان، درك واقع باشد، حقيقت همان است كه گفته شد و اگر كلمه مصحف دستاويز است، پس بايد اهل سنت را متهم كرد كه آنان نيز مصحفى به نام مصحف عايشه دارند. سيوطى مى گويد: حميده دختر ابى يونس نقل كرد: پدرم در حالى كه هشتاد ساله بود در مصحف عايشه چنين خواند: إنّ الله