فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٩١ - ٤ قطع سهم «المؤلفة قلوبهم»

مى آيد كه خشمگين است و دست او به گردنش بسته شده است».

٥. زمخشرى در ربيع الابرار آورده است: رسول خدا به على(عليه السلام)فرمود: «يا على! إذا كان يوم القيامة أخذتُ بحجزة الله تعالى وأخذتَ أنت بحجزتى وأخذ ولدك بحجزتك، وأخذ شيعة وُلْدك بحجزهم فترى أين يؤمر بنا».[١]

«هرگاه روز قيامت برسد، من دست به دامان خدا مى شوم (كنايه از توسل به خدا) و تو دست به دامان من مى شوى، و فرزندانت دست به دامان تو، و شيعيان فرزندان تو هم دست به دامان فرزندان تو مى شوند، آنگاه مى بينى كه چه فرمانى در حق ما صادر مى شود».

٦. احمد بن حنبل در كتاب خود مناقب نقل مى كند كه پيامبر(صلى الله عليه وآله) به على(عليه السلام)فرمود: آيا خشنود نيستى كه در بهشت با من باشى؟ حسن و حسين و نوادگان ما پشت سر ما باشند؟ و همسران ما پشت سر نوادگان ما، و پيروان ما در سمت راست و چپ ما جاى بگيرند؟[٢]

٧. مغازلى به سندى از انس بن مالك نقل مى كند كه رسول خدا(صلى الله عليه وآله)فرمود: هفتاد هزار از امّت من بدون حساب وارد بهشت مى شوند. آنگاه رو به على كرد و گفت: آنان شيعيان تو هستند و تو امام آنها هستى.[٣]

ما به نقل همين هفت روايت بسنده كرديم. علاقه مندان مى توانند بخش اعظم اين روايات را در كتاب «بحوث فى الملل والنحل»[٤] ملاحظه كنند.