فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٣٠ - كيفيت گزينش خلفا در تاريخ

نزد خدا گرامى تر از آن است كه دوبار شربت تلخ مرگ را بنوشد. وقتى كه عباس اين سخن را گفت، عمر نپذيرفت ولى فوراً از ابوبكر پذيرفت!

٤. در حالى كه عمر بر عقيده خود اصرار مىورزيد، اما به مجرد آمدن ابوبكر از«سنح» از عقيده خود بازگشت. در اين مورد، چه سرّى بود كه از فكرى كه درباره آن، جانفشانى مى كرد، با شنيدن سخن كوتاهى از ابوبكر، تغيير موضع داد؟!

٥. چگونه مى توان پذيرفت كه خليفه تا آن روز، اين دو آيه را نشنيده باشد؟!

اين پرسش ها و امثال آنها براى خود، پاسخ قاطعى مى طلبد، ولى ظاهراً پاسخ صحيحى نمى توان براى آنها يافت جز آن كه بايد بگوييم طرح او، نقشه اى ماهرانه بود تا مسلمانان را به اين مسأله مشغول سازد تا هيچ نوع تصميمى از سوى آنان گرفته نشود و به اصطلاح كسب زمان كند و فرصت كافى براى طرح خود به دست آورد.

كيفيت گزينش خلفا در تاريخ

يادآور شديم كه گزينش خليفه از طريق شوراى حل و عقد يا انصار و مهاجر يك شگرد لفظى بر زبانها بود تا روپوشى بر گزينش خلفا نهاده شود ولى حقيقت اين است كه اين اصل هيچگاه جز در مورد يك نفر پياده نشد. اينك چگونگى گزينش يكايك خلفا را بررسى مى كنيم: