فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٤٧ - مسلمانان و صيانت دين از انحراف
٨. اداره امور سياسى و اجتماعى و اقتصادى جامعه
٩. مكاتبه با سران قبايل و كشورها
١٠. درگيرى با ستون پنجم به نام منافقان كه قريب دو جزء آيات قرآن درباره آنان فرود آمده است.
با توجه به اين وظايف سنگين چگونه مى تواند اين همه احاديث ميليونى را بگويد و به صورت يك انسان فارغ البال در هر موضوعى سخن بگويد.
هرگاه در ميان مسلمانان، امام معصومى باشد و مردم نيز از او پيروى كنند، اين همه تحريف در اسلام پديد نمى آيد و بازار دروغ گويان كساد مى شود. اين جا است كه انسان آثار سازنده وجود معصوم در ميان امت را به درستى درك مى كند، يعنى انسانى كه وجود او ميزان حق و باطل و جداسازنده هر يك از ديگرى است، ولى هرگاه پيشوايى مردم انتخابى باشد، و مع الوصف بالاى منبر بگويد: «وُلِّيتُكُم ولستُ بخيركُمْ فإنْ استقمتُ فأعينُونى، وإن زِغْتُ فَقَوِّمُونى...».[١]
در زمانِ چنين فردى حق و باطل از هم بازشناسى نشده و انحرافات روز به روز گسترده تر مى شود.
فيلسوف اسلامى شيخ الرئيس درباره اينكه مقام امامت مقام انتصابى است، مى فرمايد:
«در هر زمان ظهور يك پيامبر امكان پذير نيست، زيرا مزاجى كه اين كمال
[١] من به رياست شما برگزيده شدم در حالى كه بهترين شما نبودم اگر به راه راست رفتم مرا كمك كنيد و اگر منحرف شدم، مرا به راه راست باز آوريد....(سخن ابوبكر پس از گزينش غوغايى در سقيفه). الصواعق المحرقة، ص ١١; الإمامة والسياسة، ج١، ص ١٤.