فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٥٤ - واكنش عائشه به بيعت مردم با امام(عليه السلام)

حقيقت اين است كه آنان تصور مى كردند كه امام فرمانروايى عراق را به زبير واگذار مى كند و يمن را به طلحه مى دهد، ولى روش امام در تقسيم بيت المال و اعزام ديگران به اداره اين دو استان، عزم آنان را بر مخالفت، دو چندان كرد و با نقشه خاصى، از مدينه فرار كرده و به مكه رفتند. زبير در يك مجمع عمومى قريش، چنين گفت: آيا اين است سزاى ما؟ ما بر ضد عثمان قيام كرديم و وسيله قتل او را فراهم ساختيم،در حالى كه على درخانه نشسته بود، وقتى زمام امور را به دست گرفت اداره امور را به ديگران سپرد.

واكنش عائشه به بيعت مردم با امام(عليه السلام)

طلحه و زبير، آنچنان وجهه عمومى نداشتند كه بتوانند جمعى را بر
ضد على كه خليفه رسمى مسلمانان بود، تحريك كنند. ناچار بايد از
وجهه معنوى همسر پيامبر يعنى عايشه بهره بگيرند وبه كمك او ارتشى را سامان دهند.

عايشه در بازگشت خود از مكه به مدينه در منزلگاهى به نام «سرف» با مردى به نام «ابن ام كلاب» ملاقات كرد و از اوضاع مدينه پرسيد، وى گفت: خانه خليفه ٨٢ روز در محاصره بود، سپس منجر به قتل او گشت و بعداً مردم با على(عليه السلام)بيعت كردند.

از شنيدن اين خبر، سخت برآشفت و گفت: اى كاش آسمان بر سرم فرو مى ريخت، سپس دستور داد كه كجاوه او را به مكه باز گردانند.

عـايشـه از كسـانى بـود كه كـراراً از عثمـان انتقـاد مى كـرد و او را «نعثـل»