مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٨٢ - در نمازی که در آن حقیقة الوجود به خداوند اطلاق شده است (ت)

و این جملات در احتجاج، جلد ١، صفحه ٢٩٩، طبع نجف وارد است.

حضرت آیة الله امام جمعه آقا سیّد عزّالدین زنجانی فرمودند:

در مصباح شیخ طوسی در ذکر اعمال یوم الجمعة در ضمن نمازی وارد است که: ”یا مَن هدانی إلیه، و دَلَّنی علیه حقیقةُ الوجود، و ساقَنی عن الحَیَرةِ إلی معرفتِه، و بَصَّرَنی رُشدی بَرأفَتِه‌.“[١]

که در اینجا به خداوند حقیقة الوجود اطلاق شده است و این مسأله برای الهیّات بالمعنی الأخصّ و بحث در اصالة الوجود مفید است.

در نمازی که در آن حقیقة الوجود به خداوند اطلاق شده است (ت)

اصل این دعا و نماز را این‌جانب از مصباح شیخ، صفحه ٢٢٣ و ٢٢٤ در جنگ سبز بزرگ شماره ١٥، صفحه ٩ آورده‌ام[٢].[٣]

[١]ـ مصباح المتهجّد، ص ٣٢١ و ٣٢٢.

[٢]ـ جنگ ١٤، ص ١٤.

[٣]ـ [جنگ ١٥، ص ٩: در کتاب مصباح المتهجّد شیخ طوسی؛ ص ٢٢٣ تا ٢٢٥، در ضمن أعمال و صلاتهای وارد در روز جمعه وارد است:

«صلاةٌ اُخری: روی محمّد بن داود بن کثیر عن أبیه قال: دخلتُ علی سیّدی أبی‌عبدالله جعفر بن محمّد الصّادق علیه السّلام فرأیته یصلّی، ثمّ رأیته قَنَتَ فی الرَّکعة الثَّانیة فی قیامه و رکوعه و سجوده، ثمّ أقبل بوجهه الکریم علی الله، ثُمَّ قال: ”یا داود! هی رکعتان. و الله! لایصلّیهما أحدٌ فیری النَّار بعینه بعد مایأتی فیهما ما أتیتُ.“

فلم أبْرَح من مکانی حتَّی عَلَّمَنی. قال محمّد بن داود: فعلِّمنی یا أبه کَمَا عَلّمک. قال: إنّی لَأشْفَقُ علیک أنْ تُضیِّعَ!

قلت: کلّا إنشاء الله!

قال: اذا کان یوم الجمعة قبل أن تزول الشَّمس فصلِّهما و اقرَء فی الرَّکعة الأُولی فاتحة الکتاب و (إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ)، و فی الثانیة فاتحة الکتاب و (قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ) و تستفتحهما بفاتحة الصّلاة. فإذا فرغتَ مِن (قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ) فی الرَّکعة الثانیة فارفع یدیک قبل أن تَرکع و قل: *