مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٧٢ - إنَّ بنیأُمَیّة یَنزُون علی مِنبره نَزوَ القِرَدَة
تعالی: (وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يَكُونُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا) (النّساء: ١٥٩).[١]
قطع متوکّل زبان شاعر اهلبیت ابن عمّار برقی
در الغدیر، جلد ٤، صفحه ١٤٠ گوید:
إنّ أبومحمّد عبدالله بن عمّار البرقیّ أحدِ شعراءِ أهل البیت وشی به إلی المتوکّل، و قُرِئَت له نونیَّتُه، فأمر بقطعِ لسانِه و إحراقِ دیوانه، ففُعِل به ذلک، و مات بعد أیّامٍ، و ذلک سنة ٢٤٥. و من النونیّة قوله:
|
فهو الَّذی امتحن اللهُ القلوبَ |
عمَّا یُجَمجِمنَ من کفرٍ و إیمانِ |
|
|
و هو الَّذی قد قضی اللهُ العلیَّ له |
أن لا یکون لـه فی فَضلِه ثانِ |
|
|
و إنَّ قومًا رَجَوا إبطالَ حقِّکم |
أمسوا من الله فی سُخطٍ و عِصیانِ |
|
|
لن یَدفَعوا حقَّکم إلّا بدفعِهم |
ما أنزل اللهُ فی آیٍ و قرآنِ |
|
|
فقَلِّدُوها لأهل البیت إنَّهم |
صِنوُ النَّبیِّ و أنتم غیرُ صِنوانِ[٢] |
[إنَّ بنیأُمَیّة یَنزُون علی مِنبره نَزوَ القِرَدَة]
در الغدیر، جلد ٣، صفحه ٢٥١ و ٢٥٢ از تفسیر طبری، جلد ١٥، صفحه ٧٧؛ و تاریخ طبری، جلد ١١، صفحه ٣٥٦؛ و تاریخ خطیب، جلد ٩، صفحه ٤٤، و جلد ٨، صفحه ٢٨٠؛ و تفسیر نیشابوری، هامش طبری، جلد ١٥، صفحه ٥٥؛ و تفسیر قرطبی، جلد ١٠، صفحه ٢٨٣، از ترمذی و حاکم و بیهقی، و تفسیر خازن، جلد ٣، صفحه ١٧٧ آورده است:
[١]ـ جنگ ١٥، ص ١٣١.
[٢]ـ جنگ ١٥، ص ١٩٧.