مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٢٨ - کلام کفرآمیز ابوسفیان به عثمان

معه عمّارُ بن یاسر و المقدادُ بن الأسود و غیرُهم! إلّا أنّ القومَ لِرُسوخ قَدَمِهم فی الدّین و حرصِهم علی الأُلفَة لم یزیدوا فی ذلک علی النّجوَی بالتّأفّفِ و الأسَفِ.[١]

در شرح نهج البلاغه ابن أبی‌الحدید، جلد ٩، (بیست جلدی)، از صفحه ١ إلی صفحه ٣٠ راجع به مخالفت‌های أمیرالمؤمنین با عثمان مطالبی آورده است.[٢]

[کلام کفرآمیز ابوسفیان به عثمان]

[الفردوس الأعلی] صفحه ٢٠، مرحوم قاضی در پاورقی گوید:

دخل أبوسفیان علی عثمان بعد أن وَلِیَ الخلافة، و خاطبهم بکلامِهِ المُعلن بکفره و نفاقه، و قال: یا بنی‌أُمَیَّة تَلقَّفُوها[٣] تَلقُّفَ الکُرَةِ! و الَّذی یَحلِف به أبوسفیان، مازِلتُ أرجوها لکم! و لَتَصیرَنَّ إلی صِبیانِکم وِراثَةً![٤] و قال لعثمان: أدِرْها کَالکُرَة، و اجعَلْ أوتادَها بنی‌أُمَیَّةَ؛ فإنّما هو المُلکُ، و لا أدرِی ما مِن جَنَّةٍ و لا نارٍ.[٥]

و أتی قَبرَ حمزةَ سَیِّدَ الشُّهداء علیهالسّلام، فَرَکَلَه[٦] برِجلِه، ثمّ قال: یا حمزةُ! إنَّ الأمرَ الّذی کنتَ تُقاتِلنا علیه بالأمسِ قد مَلَکناه الیَومَ، و کنّا أحقَّ به من تیمٍ و عَدِیٍّ[٧].[٨]

[١]ـ [جهت اطّلاع بیشتر پیرامون این مطلب به کتاب امام شناسی، ج ٨، ص ٢٠٦ مراجعه شود. (محقّق)]

[٢]ـ جنگ ٩، ص ١٨ و ١٩.

[٣]ـ تَلَقَّفَ الشیءَ: تناوله بسرعة. الطعامَ: بلعه.

[٤]ـ مروج الذهب، ج ٢، ص ٣٤٣.

[٥]ـ الاستیعاب، ج ٤، ص ١٦٧٩.

[٦]ـ رَکَله ـُ رَکْلًا و رَکَّلَه: ضربه برجل واحدةٍ.

[٧]ـ النزاع و التخاصم، ص ٨٧.

[٨]ـ جنگ ١٦، ص ٩١.