مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٥١ - أشعار شافعی و صاحب بن عُبّاد بر آنکه مُبغض علی در نطفهاش خلل است

و صاحب بن عبّاد در این موضوع سروده است:

و نیز صاحب بن عبّاد گوید:

در الغدیر، جلد ٤، از صفحه ٣٢٦ تا صفحه ٣٣٧ در ترجمۀ احوال و غدیریّه و اشعار ابن منیر طَرابلسی[٢] بحث می‌کند. تولّدش در ٤٧٣ و فوتش در ٥٤٨ بوده است.

قصیدۀ او به قصیدۀ تَتَرِیّه معروف است چون غلامی را که از تاتار بود و در نزد او بسیار محبوب بود با هدایائی به نزد شریف مرتضی موسوی متوفّی در ٥٤٣ فرستاد و شریف به گمان آنکه غلام را به او هدیه کرده است نگه‌داشت؛ ابن منیر در عشق غلام می‌سوخت و یک قصیده ١٠٦ بیتی سرود و اوّلش اینست:

و برای او فرستاد و در آن گفت که اگر غلام تَتَرِ مرا نفرستی من تشیّع را

[١]ـ امام شناسی، ج ٩، ص ١٨٤.

[٢]ـ طرابلس، یکی از بنادر شام است که به سمت دمشق است.