مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٢٠ - آیات و روایاتی راجع به موت

١٤. (الصدوق فی الاعتقادات) و قال النَّبِیُّ صلّی الله علیه و آله: ”الأرواحُ جُنودٌ مُجَنَّدَةٌ، فَما تَعارَفَ مِنها ائتَلَفَ، و ما تَناکَرَ مِنها اختَلَفَ.“[١]

١٥. بحار، جلد ٦، صفحه ٢٤٩:

و قال الصّادقُ علیهالسّلام: ”إنَّ اللهَ آخَی بَینَ الأرواحِ فی الأظِلَّةِ قبلَ أن یَخلُقَ الأبدانَ بِألفَی عامٍ، فلو قد قامَ قائِمُنا أهلَ البَیتِ لَوُرِّثَ الأخُ الّذی آخَی بَینَهما فی الأظِلَّةِ، و لَم یُوَرَّثِ الأخُ مِن الوِلادةِ.“

١٦. در تفسیر امام عسکَری علیهالسّلام (بحارالأنوار، جلد ٦، صفحه ١٨٩) می‌فرماید: ”(وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ)[٢] کُلٌّ یَلعَنُهم، لأنَّ کُلًّا مِن المأمُورِین المُنتَهِین یَلعَنون الکافِرینَ، و الکافِرون أیضًا یقولون: لَعَنَ اللهُ الکافِرینَ. فَهم فی لَعنِ أنفُسِهم أیضًا (خَالِدِينَ فِيهَا)[٣] فی اللَّعنَةِ فی نارِ جَهَنَّمَ.‌“ الخ.

بنابراین لعنت که به معنی بُعد از ساحت خدا است و آنها چون دائم در بُعد و عذابند و چون هر لعنت قبلی موجب بُعد و عذاب بعدی می‌شود بنابراین دائماً بُعد آنها از خدا و عذاب آنها رو به ازدیاد است تا به جائی که تصوّر نشود و این بروز و ظهور همان استدراج است.[٤]

[١]ـ الاعتقادات فی دین الإمامیّة، ص ٤٨.

[٢]ـ سوره البقرة (٢) ذیل آیه ١٦٢.

[٣]ـ سوره البقرة (٢) آیه ١٦٢.

[٤]ـ جنگ ٥، ص ١٢.