مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٠٥ - نسخ ششگان&#١٧٢٨ مروی از حضرت صادق علیهالسّلام

فضائل کرد، به بیانی که گذشت. و مخصوصاً با توجّه به عنایت خاصّۀ ابن‌طاووس و شهید ثانی و پیروان ایشان ـرضوان الله علیهما و علیهمـ به این کتاب چنان‌که در آغاز بحث یاد شد؛ و السَّلام علی من اتّبع الهدی.»

مرحوم محدّث در صفحۀ «یب» تا صفحۀ «کو» به تفصیل، به گفتار مرحوم حاج شیخ علی‌اکبر نهاوندی و اثبات او این کتاب را با استفاده از ادلّۀ حاج میرزا حسین نوری در خاتمۀ مستدرک، و با اضافه نمودن مطالبی از خود ذکر نموده است و در پایان آن نیز مرحوم نهاوندی با اصرار و ابرام در تأیید کتاب گوید:

«بهتر از همۀ این ادلّه در اثبات اعتبار این کتاب، دلایل محدّث نوری (ره) است در خاتمۀ مستدرک. با وجود این، آنها نیز برای این کتاب موجب اعتبار کافی نمی‌تواند شد؛ زیرا این کتاب با آنکه به این وضع و کیفیّت و اُسلوبی که هست به‌طور قطع و یقین‌ نمی‌تواند که از حضرت صادق علیهالسّلام باشد، و دلایل این مطلب در هر باب از ملاحظۀ عبارات آن باب ـ که متن کتاب است ـ مشهود و هویدا است. لیکن چون موضوع کتاب به‌طور غالب اخلاق و آداب و مواعظ و نصایح و نظایر آنهاست، عمل به آنها مفید و سودمند است، اگرچه قائل آن کتاب امام معصوم مفترض‌الطّاعة، أعنی حضرت صادق سلامالله علیه و علی آبائه الطّاهرین نیز نباشند؛ هذا ما عندنا، و السّلام علی من اتّبع الهدی. ـ انتهی.»[١]و[٢]

[١]. جنگ ١٨، ص ١٠٥ ـ ١١٧.

[٢]. ولایت فقیه، ج ٣، ص ٢٩:

«از محصّل و ملخّص بيانى كه اين دو بزرگوار (يعنى مرحوم نهاوندى و مرحوم محدّث اُرْمَوى) كردند، به‌دست مى‌آيد كه: ”اين كتاب سندش كافى نيست و ما از باب تسامح در أدلّۀ سُنَن به اين كتاب عمل مى‌كنيم؛ زيرا در اين كتاب حكم شرعى وجود ندارد، و اگر هم باشد يكى دو تا بيش نيست كه آن هم مؤيَّد به أخبار صحيحۀ وارده از امام عليه السّلام بوده، و لهذا قطعىُّ‌الصّدور خواهد بود.

و از آنجایى كه تمام اين كتاب شامل مطالب اخلاقى است، بناءً علي‌هذا ما مى‌توانيم به مضامينش *