الجديدة قبحا ولاحسنا فى الالفاظ لعدم حصول كثرة الاستعمال والانس بالنسبة اليه .
ثانيا : سلمنا كون اللفظ فانيا فى المعنى لكن انما يستلزم المحال فيما اذا تحقق اللحاظان فى آن واحد واما ملاحظة المعنيين بلحاظين مستقلين فى آنين مختلفين قبل وقوع الاستعمال ثم استعمال اللفظ فيهما ثانيا فلامانع منه ولايلزم منه محذور ولا حاجة الى لحاظ المعنيين فى آن واحد , اى لادليل على لزوم وحدة آن اللحاظ فى الاستعمال .
وثالثا : ان ادل دليل على امكان شيئى وقوعه , ولاينبغى الاشكال فى وقوع استعمال اللفظ فى اكثر من معنى واحد فى كلمات الفصحاء , والبلغاء , كما انه يقال فى جواب من شكى عن تألم عينه الباكية ويبس عينه الجارية[ :( اصلح الله عينك]( ويراد منه كلاالمعنيين , بل لايخفى لطفه وانه يستحسنه الطبع والوجدان اللغوى , كما لااشكال فى ان يقول من دخل على زيد فى داره وراى جوده و سخائه مضافا الى كثرة رماده[ : ( انت كثيرالرماد]( بمعنيين فيريد المعنى الحقيقى والمعنى الكنائى معا فى استعمال واحد , و كقول الشاعر فى مدح النبى الاعظم ( ص ) فى شعر لطيف له : المرتمى فى الدجى والمبتلى بعمى والمشتكى ظمئا والمبتغى دينا يأتون سدته من كل ناحية ويستفيدون من نعمائه عينا فاستعمل لفظ العين فى معان اربعة : الشمس والعين الباكية والعين الجارية والذهب ( ١ ) .
لايقال : انه استعمل حينئذ فى الجامع بينهما وهوالمسمى بالعين فيكون من ١ ومن طريف ما ينبغى ذكره فى هذاالمجال ما انشده الشاعر الفارسى وقال :
[ ( از در بخشندگى و بنده نوازى مرغ هوا را نصيب ماهى دريا]( حيث يمكن ان يراد منه خمس معان مختلفة فى نفس الوقت , كل واحد احسن من غيره : احدها : ان يراد كون بعض الطير نصيبا لاسماك البحر ( كما نقل ان هناك سمكة تشبه بالسفرة المبسوطه على وجه الماء ) ثانيها : ان بعض الاسماك يكون نصيبا لطيرالهواء ثالثها : ان نصيب الطير هوالهواء كما ان نصيب السمك هوالماء . رابعها : ان الله جعل كليهما نصيب الانسان . خامسها : ان لكل من الطير والسمك نصيبا ورزقا يختص به لكن الشاعر العربى استعمل لفظ العين فى معان اربعة , والشاعر الفارسى استعمل مجموع الجملة فى معان مختلفة .