جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١٤٣ - غزل ٣١٧ روز عيش وطرب وعيد صيام است امروز
ماه صيام، ماه ضيافت الهى مى باشد، چنانكه كلام نبوىّ ٦
٢٣١٠
«وَ هُوَ شَهْرٌ دُعيتُمْ فيهِ إلى ضِيافَةِ اللَّهِ.»
[١]: (و آن ماهى است كه در آن به ميهمانى خداوند دعوت شدهايد.) بدان مشير است؛ و روز عيد فطر، روز برخوردارى از جوائز الهى و نتائج معنوى روزه خواهد بود البته هركس به قدر ظرفيّت و آمادگى باطنىاش؛ كه:
٢٣١١
«أللّهُمَّ! مَنْ تَهَيَّأَ فى هذَا اليَوْمِ، أوْ تَعَبَّأَ أوْ أَعَدَّو اسْتَعَدَّ لِوِفادَةٍ إلى مَخْلُوقٍ رَجآء رِفدِهِ وَنَوافِلِهِ وَفَواضِلِهِ وَعَطاياهُ، فَإنّ إلَيْكَ- يا سيّدى!- تَهْيأَتى وَتَعْبِأَتى وَإعْدادى وَاسْتَعْدادى رَجآءَ رِفْدِكَ وَجَوآئِزِكَ وَنَوافِلِكَ وَفَواضِلِكَ وَفَضآئِلِكَ وَعَطاياك [عَطآئِكَ]»
[٢]: (بار خدايا! هركس در اين روز براى ورود بر مخلوقى به اميد بخششها و نيكيها و عطاياى او، مهيّا و آماده و مجهّز و مستعدّ باشد، اى سرور من! آمادگى و مجهّز و مستعد شدنم، تنها به سوى توست، به اميد دريافت عطا و جوائز و بخششها و نيكيها و فضايل و عطايايت.- نيز:
٢٩١٦
«إذا كانَ أوَّلُ يَوْمٍ مِنْ شَوّالٍ نادى مُنادٍ: أيُّهَا المُؤْمنُونَ! اغْدُوا إلى جَوائِزِكُمْ.»
[٣]: (هنگامى كه روز اوّل ماه شوّال فرا مى رسد، مناديى صدا بر مى آورد: اى مؤمنان! سر صبح به سوى جائزه هايتان بشتابيد.).
از اين غزل معلوم مى شود خواجه به خواسته خود، كه ديدار محبوبش بوده، روز عيد صيام نايل آمده، و گويا عيد رمضان مصادف با ايّام عيد نوروز و بهار هم بوده.
مىگويد:
[١] - اقبال الاعمال، ص ٢.
[٢] - اقبال الاعمال، ص ٢٨٠.
[٣] - اقبال الاعمال، ص ٢٨٢.